Wil je weten hoe je een tuin kan bewerken zonder de grond om te spitten en zonder mest of compost te gebruiken? Dit klinkt eigenlijk te mooi om waar te zijn. Het toverwoord hier is verhoogde bedden (raised beds) en mulchen (grond bedekken met hooi,stro of ander organisch materiaal). De kwailiteit van de video is wat aan de lage lant maar niet al te min zeer de moeite waard om te kijken.
Ik heb sinds een aantal maanden een extra stukje tuin van van zo'n 20m2 in gebruik. Ik heb besloten daar verhoogde bedden (raised beds) te maken. In de hete maanden die we achter de rug hebben kwam ik erachter dat de grond heel snel uitdroogde en ik erg veel water moest bijgeven. Natuurlijk had ik al gehoord over mulchen en de voordelen ervan maar ik was er nog niet echt aan toe gekomen. Voor de dummies, mulchen is het op de grond aanbrengen van organisch materiaal zoals hooi, stro, houtsnippers en net gesnoeid plantmateriaal. Een van de voordelen van mulchen is dat het water in de grond veel minder snel verdampt. Vandaar dat ik snel besloten heb om een laag mulch van hooi aan te leggen. En dit werkt super! Het is verbluffend om te zien hoe vochtig de grond blijft onder de mulchlaag in de zinderende hitte.
Nadat in 1990 Cuba was afgesneden van olie hebben de inwoners naar creatieve oplossingen gezocht om de plotselinge schaarste aan voedsel en middelen op te vangen. Deze documentaire toont hoeveel efficiënter we kunnen omgaan met schaarse middelen maar ook hoeveel beter we dan zorgen voor moeder aarde en voor elkaar. En niet alleen dat. Het is al langer bekend dat in de moderne landbouw voor elke joule energie die we oogsten er 10 joule aan energie moeten instoppen, bestaande uit transport,machines en kunstmest. Als nekslag wordt de grond ook nog eens steeds onvruchtbaarder en hebben we steeds meer kunstmest en kunstgrepen nodig. Deze inspirerende documentaire laat zien dat het ook anders kan.
Kiemgroenten zijn een goede bron van vitaminen, mineralen, eiwitten en enzymen. Ook zijn ze heel eenvoudig zelf te kweken. Ik doe het nu sinds een aantal maanden en dat bevalt erg goed. Ik eet de kiemen als snack en meng ze door mijn salades. Op dit moment gebruik ik een mix van alfalfa, mungbonen (katjangbonen) en groene linzen. Deze koop ik bij de natuurwinkel. Er zijn nog vele andere zaden die je kan kiemen. Bv. radijs, fenegriek, broccoli, adukibonen, zonnebloempitten, sesamzaad, lijnzaad en nog veel meer. Elk met zijn eigen unieke voedingswaarde.
Ik laat de kiemen eerst een dagje weken in een bakje met water. De volgende ochtend overtollig water afgieten en spoelen met water. Dit water vervolgens afgieten in een vergiet. Ik doe dat door het deksel losjes op het bakje te doen en er aan een kant een kleine opening blijft. Vervolgens giet ik het bakje in het vergiet leeg. De kiemen die zijn meegekomen in het vergiet kun je weer terug doen in het bakje. Doe het deksel losjes op het bakje zodat er lucht bij de kiemen kan komen. Minimaal één keer per dag, in mijn geval de volgende ochtend, dienen de kiemen weer gespoeld te worden. Na 3 tot 4 dagen zijn de kiemen klaar.
De kiemen dienen altijd licht vochtig te zijn. Als bij erg warm weer de kiemen te droog zijn dient je ze even opnieuw te spoelen. Zet de kiemen op kamertemperatuur (max 25 °C). Niet te koud anders kiemen ze langzamer. Na drie tot vier dagen dagen heb je dan gekiemde zaden die je vervolgens in de koelkast een aantal dagen kan bewaren.
In plaats van een plastic bakje kun je ook een glazen pot nemen en deze afdekken met een doekje dat je bevestigd met een elastiekje.
Ook kweek ik nu de micro kiemgroente tuinkers. Hiervoor gebruik ik een speciaal bakje met daarop een rvs zeef. Je vult het bakje met water zodat het net tegen de zeef aankomt. Vervolgens strooi je de zaadjes op de zeef. Dezen zullen vanzelf vochtig worden. Na zo’n 5 dagen heb je dan allemaal gezonde miniboompjes die je lekker door de salade kan doen.
Een erg goed boekje over kiemgroenten is ‘Sprouters handbook’ van Edward Cairney te bestellen bij Bol.com. Zo’n beetje alle kiemgroenten staan er in met per kiemgroente de gezondheidseigenschappen. Ook verschillende manieren van kweken. Eg compleet dus. Hieronder volgen nog een paar nuttige links:
Heb je wel eens broccoliblad gegeten? Wij gooien dat over het algemeen gewoon weg. En dat terwijl het blad een groot gedeelte van de plant uitmaakt. De grote koolbladeren van de broccoli plant blijken net als de broccoli zelf zeer gezond te zijn. Je kunt ze in reepjes snijden en wokken maar ook in hele fijne reepjes in de salade doen. Evt. kun je de reepjes eerst even blancheren om ze wat zachter te maken. En het is nog erg lekker ook! Ook boerenkool is fijn gesneden zeer goed in de salade te gebruiken en zelfs nog iets gezonder dan broccoli. Als dressing voor de salade gebruik ik een mengsel van een beetje yoghurt, mosterd, knoflook met evt. toegevoegd rozijnen of feta. Maar je kunt ook gewoon citroen, olijfolie of sesamolie en een beetje honing evt aangevuld met walnoten nemen. En nogmaals, smullen geblazen!
Een tijdje geleden ben ik geïnspireerd geraakt door de documentaire 'Simply Raw'. Hierin moeten deelnemers die allen diabetes hebben een maand lang rauw voedsel eten. Aan het eind van deze maand blijkt vrijwel iedereen een normale bloedsuikerspiegel te hebben, dus heen diabetes meer! Zie hier de documentaire.
Het voedingspatroon dat wij kennen, waarin veel koolhydraten (zetmeel), suiker en vlees is niet echt goed voor je lichaam. Ook de combinatie van eiwitten (vlees), groenten en koolhydraten in één maaltijd is niet erg gezond. Beter is eiwitten en groente of zetmeel en groente en dus nooit eiwitten en zetmeel tegelijk. Ik heb een tijdje geleden besloten veel meer rauw te gaan eten. In de middag eet ik nu minder of helemaal geen brood maar een salade met evt. een boterham. Ik eet meer fruit en ook s'avonds meer rauwe salades. En ik moet zeggen het bevalt goed, zeker ook om het geleidelijk te doen. Gewoon heel langzaam stapje voor stapje. En het grappige is dat ik nu maanden verder ben en het gevoel heb al enorme stappen genomen te hebben. Ik ben zelfs een aantal kilo afgevallen.
In dit filmpje gemaakt door een ex soldaat van het amerikaanse leger wordt op een heldere manier duidelijk gemaakt dat de echte terrorist niet iemand ver weg is met andere gewoonten en denkbeelden. De echte terrorist is gewoon overal om ons heen. Het zijn de bedrijven die geld verdienen met als enige doel meer geld en dus als gevolg uitbuiting, hebzucht en oorlog. Sterker nog, de terrorist zijn wij zelf omdat wij steun geven aan deze bedrijven door te consumeren en te werken voor deze bedrijven. Het zijn wij zelf die voeding geven aan dit systeem. Het zijn niet de wapens in de oorlog die het kwaad veroorzaken maar wij die de wapens hanteren.
De tijd is aangekomen om het kwaad in ons zelf te gaan zien ipv. dit alleen te zien en veroordelen in de ander. Ook is de tijd aangekomen dat we het goede in ons zelf gaan zien en dit ook te zien in de ander. Hier is veel moed, inzicht en liefde voor nodig. Zolang we dit niet in zien zal elk nieuw systeem zich vormen naar het evenbeeld van onze verscheurde innerlijke wereld.
Als onderdeel van een zelfvoorzienend leven zou ik graag ook op natuurlijke wijze bijen gaan houden. Hierbij geen kunstmatige honingraten maar maken de bijen zelf hun eigen natuurlijke honingraat. Ook wil ik maar een gedeelte van de honing gebruiken zodat de bijen genoeg overhouden voor hun eigen behoefte. Er is hier een goed engels boek over beschikbaar, genaamd 'The Barefoot Beekeeper'.
Heb wat fotootjes verzameld. Zie hieronder.
Het verhaal van de opstand van het inheemse volk van Bougainville Island tegen de uitbating van een extreem vervuilende kopermijn. Ze overwinnen de blokkade van het leger van Papoea-Nieuw-Guinea door cocosnootolie te gebruiken als brandstof om te verlichten, door zeek te maken en traditionele landbouw uit te bouwen. De eerste eco-revolutie! Ik ben er niet zeker van of deze eco-revolutie stand zou houden indien aanvoer van buitenaf weer op gang gebracht zou worden. Echter werpt deze documentaire een verfrissende blik op de destructieve aard van kolonialisatie, macht van multinationals en hun honger naar grondstoffen en tegelijkertijd de moed, inventiviteit, creativiteit en flexibiliteit van gewone mensen die zien dat hun land vernietigd wordt.
[googlevideo width=500 height=407]http://video.google.com/videoplay?docid=9073157933630784238[/googlevideo]
Ik ben net een paar dagen terug van een heel bijzondere tijd op ‘Isle of Man’, een eiland gelegen tussen Engeland en Ierland. Ik probeer mijn gedachten er over te laten gaan. Was dit nu een Permaculture Design Cursus of was dit een Community Building Course? Voor mijn gevoel lijkt het meer op het laatste en ik ben daar beslist niet rouwig om. Ik heb altijd van mezelf gezegd dat ik geen echt groepsmens ben. Echter zaten we daar met 24 man en ik kan zeggen dat dit toch wel de beste tijd van mijn leven was in gezelschap van een grote groep mensen. En volgens mij vond de grote meerderheid van de groep dit ook.Onlangs was ik op bezoek bij Ecovillage Lammas alwaar Nick, een creatieve vrijwilliger, een Dome tent bij zich had die hij zelf had gemaakt van dikke takken en afgezaagde stukken rioleringspijp. Nick heeft een tweedehands canvas doek van zware kwaliteit gekocht om eroverheen te drapperen. Gewoon rechthoekig dat bij de rondingen gewoon overelkaar heen gevouwen wordt. Een bijkomend voordeel is dat je voldoende doek over hebt om een luifel te maken. De ingang kies je op een plek uit de wind door gewoon een stuk doek omhoog te vouwen. Hoe supergaaf en simpel! En dat alles in 2 uurtjes opgezet.
De Dome is supersterk vanwege zijn ronde vorm en wind krijgt er weinig vat op. Als ik tijd heb ga ik er een voor mezelf bouwen. Hieronder een foto. Nick had kopietjes bij zich met de gebruiksaanwijzing van het 'Centre of Alternative Technology'. De handleiding is in het engels en hier te downloaden.
Bill Mollison is de vader van het Permacultuur concept. In de volgende 6 delige documentaire zet hij overtuigend uiteen waarom Permacultuur “de enige juiste ” oplossing is als antwoord op de huidige landbouw en monolcultuur. Permacultuur is een ontwerpconcept waarin de onderlinge samenhang van alle elementen die in de natuur voorkomen centraal staat. Ipv. te strijden tegen de natuur met persticiden en het met veel energie aanvullen van de natuur (kunstmest, aardolie) wordt het maximale uit de natuur zelf gehaald. Ik ben zelf zo ondersteboven van het hele concept dat ik een Permacultuur opleiding wil gaan volgen en Permacultuur centraal wil gaan stellen in mijn leven. Zie hier deze zeer inspirerende documentaire.
Een andere zeer inspirerende documenaire over Permacultuur is ‘A Farm for the Future‘.
FIRST EARTH is a documentary about the movement towards a massive paradigm shift for shelter — building healthy houses in the old ways, out of the very earth itself, and living together like in the old days, by recreating villages. An audiovisual manifesto filmed over the course of 4 years and 4 continents, FIRST EARTH makes the case that earthen homes are the healthiest housing in the world; and that since it still takes a village to raise a healthy child, it is incumbent upon us to transform our suburban sprawl into eco-villages, a new North American dream.
Al gehoord van Transition Towns? Dat zijn gemeenschappen / dorpen / steden die zich voorbereiden op de olieschaarste (peak oil) en de klimaatverandering. Echter biedt de Transition Towns beweging veel meer zinvolle argumenten om langzaam te veranderen naar een duurzamere maatschappij. Dus ben je niet overtuigd van de dreigende klimaatverandering of olieschaarste maar heb je wel het gevoel dat er iets moet veranderen, kijk dan eens naar deze mooie documentaire ‘In Transition‘.
[vimeo 8029815 500 404]
Er zijn vele tekenen dat er wat mis is met hoe we de huidige maatschappij vormgeven. De huidige economische crisis, peak oil, de klimaatverandering, de kunstmest gebaseerde monocultuur en ga nog maar even door. Eigenlijk wordt je er een beetje machteloos van. Ware het niet dat er voor de meeste problemen hele goede oplossingen zijn, echter we moeten het natuurlijk wel willen. Zo ook in de landbouw. De volgende documentaire gaat in op de olie-afhankelijkheid van de huidige landbouw en mogelijke oplossingen. Een erg inspirerende en hoopgevende documentaire ‘A Farm for the Future‘.
Sander en Marie-Jozee wonen heel eenvoudig en zelfvoorzienend in Murat (FR). Wat een inspirerende plek! Ze organiseren ook meeleef weken.
Wat leuk om te zien dan je een kwalitatief hoogwaardig en duurzaam huis kunt bouwen van klei en stro. Geen ingewikkelde, dure of complexe technieken. Gewoon klei en stro door elkaar stampen en je hebt de basis grondstof voor je huis. Tevens is dit een eeuwen oude bewezen techniek. De huizen zijn zelfs aardbeving vrij. Wat wil je nog meer!
Twee boeken gevonden nl. “The Hand-Sculpted House” en “Building With Cob: A Step-by-step Guide” te verkrijgen bij BOL of Amazon.
Zie hieronder wat mooi plaatjes.
Zie ook het eerste deel van de 12-delige documentaire ‘First Earth‘ waarin veel aandacht wordt besteed aan bouwen met stro (COB).
Ik ben blij verrast door de docu van TV Gelderland over de bewoners van Eco-Tribe in Teuge. Mensen die aan hun guts voelen dat het anders moet en anders kan en dat in het klein vormgeven. Ik hoop er binnenkort een keer langs te gaan.
Het terrein waar ik sta maakt gebruik van een Helofytenfilter voor de zuivering van het afvalwater. Er is dus geen dure riolering aanwezig. De natuur doet hier gewoon zijn werk.
Onderstaand stukje komt van de12ambachten.nl
Helofytenfilter
Een bak vol zand, begroeid met rietplanten. Wie zou luttele jaren geleden hebben geweten, dat je daarmee uit het smerigste rioolwater glashelder water tovert? Met zo’n helofytenfilter (waarvan er in ons land inmiddels honderden zijn gebouwd na onze eerste cursussen begin jaren negentig) kun je zonder rioolaansluiting! Ook hier beschreven: ons nieuwe veel kleinere lichtgewicht steenwolfilter dat zelfs rioolaansluiting in de stad overbodig maakt.
Eén persoon heeft genoeg aan een helofytenfilter van amper 3 m³ inhoud (voor huishoudelijk afvalwater inclusief spoeltoilet), bestaande uit fijn zand en onder en daarbovenop een laag schelpengrit en in dat zand een woeste kluwen van volgroeide en misschien al weer deels afgestorven rietwortels. In de bovenste gritlaag liggen een paar sproeibuizen, die van tijd tot tijd een lading vuil water op het filter loslaten, niet teveel, niet te weinig en met tussenpozen van liefst een paar uur, zodat het filter ‘op adem kan komen’. Hoe verklaar je het wonder van dat glasheldere en op wat nitraatresten na inderdaad zeer zuivere water, dat het filter onderin via het schelpengrit (dat het grootste deel der fosfaten bindt) verlaat? Dat zuiverende werk doen bacteriën, in hoofdzaak zuurstofminnende (aërobe) bacteriën, die zich aan de zandkorrels hechten en die zich snel vermeerderen dankzij de vooral organische voedingsstoffen, die ze uit het vuile water halen. De plantenwortels, in leven net als in de natuur gastheer voor de bacteriën, leveren als ze zijn afgestorven de noodzakelijke koolstof, nodig voor het afbraakproces. Dat verklaart het feit, dat het helofytenfilter een regenererend filter is, dat bij een goede behandeling (dus: geen giftige chemicaliën of olieresten, maar huishoudelijk afvalwater van een natuurlijke samenstelling) tenminste tientallen jaren meegaat. Terwijl de voorganger van het helofytenfilter, het vooral in Amerika vroeger veelvuldig toegepaste zandfilter regelmatig verstopt raakte door toegevoerde organische deeltjes, overkomt het helofytenfilter zoiets nimmer omdat bij ieder van de steeds weer uitlopende rietstengels een doorgang voor het vuile water in het zandoppervlak onder de schelpengritlaag ontstaat.
Kijk voor meer op de website van de12ambachten. Een beschrijving van een lichtgewicht zelfbouwfilter is er ook op te vinden.
Ik maak nu nog gebruik van het centrale toilet op het terrein waar ik sta. Dit is echter al een zeer duurzaam en zelfvoorzienend toilet. Het spoelwater komt namelijk rechtstreeks van het natuurlijke helofytenfilter. En dat water gaat weer netjes het filter in. Al het water wordt dus ook weer netjes hergebruikt.
Graag zou ik een eigen toilet willen hebben. Eentje zoals in het kleine huis op de prairie. In een hokje dus buiten het huis. Eentje waar je niet het toilet hoeft door te spoelen. Het spaart water en je hoeft er geen water aanvoer, spoel en afvoersysteem voor aan te leggen. Eentje waarbij de uitwerpselen nog hergebruikt kunnen worden. Een Nonolet dus.
Nonolet
Het door de Twaalf Ambachten ontwikkelde Nonolet heeft helemaal geen water nodig omdat niets wordt weggespoeld. Dat betekent, behalve een enorme waterbesparing, ook dat aansluiting op het riool niet nodig is, want alleen de urine hoeft te worden afgevoerd en daarvoor is het dure rioolstelsel met zijn wijde buizen en enorme vergaarbekkens (nodig voor afvoer en afbraak van fecaliën) niet nodig. Het Nonolet kan dus overal geplaatst worden, ook omdat er nu een uitvoering is met ingebouwde urinetank.
Dit toilet werkt reukloos, hygiënisch en maakt geen lawaai (wat doorspoelen wel doet). De vrijwel droge en reukloze inhoud zit in een composteerbare plastic zak en kan eenvoudig worden weggegooid in de groene GFT container of op de eigen composthoop.
Zelfbouwen of kopen
Wil je weten hoe je zo'n natuurlijk toilet zelf kan bouwen of wil je er een aanschaffen ga dan even naar de site van de12ambachten.nl