Uit mijn comfortzone

Sinds september vorig jaar heb ik mijn intrek genomen in mijn nieuwe stulp bij Hollandsche Rading. Het is een bewuste keuze geweest om meer naar het midden van het land te verhuizen en om weer op een mooi plekje bij en in de natuur te wonen. Hoe ik deze mooie plek heb gevonden is een magisch wonder en ik ga daar nog wel een keer een verhaaltje aan wijden. De kleine caravan die hier stond sprak me meteen enorm aan. Het raakt aan eenvoud en versimpelen waar ik al een tijdje naar streef. De caravan heeft uitzicht op een natuurgebied en ik zie bijna dagelijks de ooievaars, witte reigers en herten in mijn ‘voortuin’. Daar geniet ik enorm van. Natuurlijk mis ik mijn Yurt maar dat is hier vooralsnog niet mogelijk.

Lees verder

Het einde van een tijdperk

Ik wil even stil staan bij de onbekende vrouw die Johan D met zijn woorden en daden onlangs beschadigde. Eeuwen lang hebben mannen vrouwen misbruikt en zelfs nu is het nog alom aanwezig. Ik ken zelf nogal wat vrouwen die last hebben gehad van seksueel misbruik en ook in mijn eigen familie was het er. Veel mannen, waaronder ik, hebben in min of meerdere mate een Johan D in zich. Ook ik heb in mijn leven de grens van vrouwen niet altijd gerespecteerd. Ik had daar weinig bewustzijn op. Lees verder

Blinde vlekken

In de Vipassana meditatie leer je zowel grove als hele subtiele sensaties in je lichaam te observeren/voelen/ervaren. Grove sensaties zijn pijn in je knie of schouder bijvoorbeeld en subtiele sensaties bijvoorbeeld tintelingen of nog subtieler dat je gewoon de energie/aanwezigheid voelt in bijvoorbeeld je hand. Je leert ook zogenaamde blind spots te observeren. Dat zijn plekken in je lijf waar je niks voelt. Doel is dat je daar uiteindelijk wel wat gaat voelen. Echter ben ik er achter gekomen dat het makkelijk is deze blind spots over te slaan. Je voelt daar immers niks, dus om dan het geduld op te brengen om daar je aandacht op te houden is moeilijker dan de aandacht op de grove sensaties en de fijne sensaties (bv subtiele tintelingen). Echter zijn deze fysieke blind spots, heb ik gemerkt, rechtstreeks verbonden met de stukken in jezelf die je onderdrukt. Waar je zelfs dus geen weet van hebt, je zogenaamde blinde vlekken.

Lees verder

2 weken diepduiken in mezelf

Ik heb net 2 weken ‘Diep duiken in mijzelf’ achter de rug. Hierbij een verslag van deze bijzondere innerlijke reis.
 
Ik ben begonnen met een weekend Ayahuasca gevolgd door 9 dagen Vipassana meditatie in een tentje in mijn oude bos. Ayahuasca heb ik al ruim 5 jaar niet meer gedaan en ik was benieuwd wat het mij nu zou geven. We waren met 8 deelnemers en 4 begeleiders op een mooie plek in Drenthe.
 
Ayahuasca is een heel vies drankje en het woord betekent slingerplant van de ziel. En uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dat zo is. Je maakt heel diep contact met aspecten van je ziel ofwel je hogere zelf die je in het dagelijks leven niet ervaart. Het is een mystieke ervaring. En let op, iedereen heeft zijn eigen unieke ervaring. Dus wat ik ervaren heb, ga jij niet ervaren. Laat je dus verassen wat jou innerlijke wereld jou wil vertellen.
 
Ook deze keer had ik een vergelijkbare ervaring als eerdere keren waarbij ik in een soort verlichte en compassievolle en observerende toestand kom.

Lees verder

Stilte voor de storm

Vandaag ben ik wederom vroeg opgestaan omdat het een hele mooie dag gaat worden en inmiddels ook is! Om kwart voor 8 zit ik op mijn vouwfiets om naar het bos te fietsen. Als ik aankom besluit ik eerst te gaan mediteren en zetel ik me net als gisteren in het warme ochtendzonnetje die aangenaam op me schijnt.
 
In de meditatie voel ik me al snel zakken in mijn rust. Lees verder

Sluimerend ongemak


Deze mooie heldere ochtend ben ik er vroeg uit om naar het meer te wandelen met mijn hondje.

Daar aangekomen heb ik me comfortabel in het zonnetje genesteld en mijn meditatie timer op een uur gezet. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn tijdens de meditatie, ik heb allerlei gedachten en merk dat mijn aandacht niet bij mijn lichaam is. Als ik daar op focus merk ik een licht zeurend ongemak in mijn lichaam. Heel subtiel maar groot genoeg om de meditatie af te willen breken, om het niet te hoeven voelen. Ik besluit om dit niet te doen, om te kijken waar dit ongemak zich huist in mijn lichaam, mijn aandacht er naartoe te brengen. Het ongemak zit in mijn borst- en maaggebied. Naarmate ik dit gebied en langer observeer en toelaat wordt het ongemak dat er huist lichter. Langzaam verleg ik mijn focus weer op andere plekken in mijn lichaam. Nog een aantal malen herhaalt dit proces van het voelen en toelaten van ongemak zich.

Aan het einde van de meditatie heeft de blauwe lucht plaats gemaakt voor grijze wolken. Er is een lichte teleurstelling, want de koude wind en de afwezigheid van het warme zonnetje maken dat ik niet veel zin heb om het water in te gaan. De gedachte komt in me op om dit keer maar niet te gaan, dat is ook goed. Toch besluit ik om me heel langzaam uit te kleden en te kijken of het lukt om de oprukkende kou toe te laten. Als het niet lukt of goed voelt dan kan ik het alsnog afbreken. Als ik inmiddels alleen nog maar mijn onderbroek en t-shirt aan heb, blijkt dat ik de koude goed heb kunnen toelaten. Het voelt als een kleine overwinning en de dip in het water is vervolgens een peulenschil. Ik droog me af en kleed me langzaam weer aan.

Als ik terug wandel voel ik elke vezel in mij lijf, een wolk van energie. Ik voel me tevreden en dankbaar.

Lekker naar buiten in de natuur


Deze ochtend was ik lekker in de natuur met mijn hondje en kon het niet laten om mijn blijheid en ongevraagde adviezen de wereld in te werpen. Natuurlijk maak ik me ook zorgen nu midden in de Corona crisis. Vooral om mijn ouders. Tot nu toe is er echter in mijn familie en kennissen kring nog niks aan de hand. Maar vooral wil ik me richten op de positieve en mooie dingen van het leven.

Een pas op de plaats


Mijn lichaam moe en mijn hoofd vol van de dag, besluit ik mijzelf en mijn hondje nog even uit te laten.

Telkens weer wordt ik verrast door de frisheid en energie die de buitenlucht me geeft, dit keer nog iets warm van de lente dag. Ik loop door het bos waar de bomen zich als silhouetten sprookjesachtig afsteken tegen de grijsblauwe hemel.

Als diamanten vonkelen de sterren door de bladerloze takken heen. Ik zie orion, betelgeuze, mijn favoriete ster Sirius en Venus die als een zaklamp zo vel, helderder dan normaal lijkt te schijnen.

Dit bijzondere schouwspel doet alle zorgen van vandaag verbleken en ik geniet ontzettend van dit moment. Er komt een gedachte in me op dat we een tijd van bezinning tegemoet gaan. Op 1 of andere manier voelt het kloppend, alsof de wereld het nodig heeft om even stil te staan.

Een pas op de plaats.

De kracht van stilte


Dit mooie verhaal, uit het oude America van de indianen, over de kracht van stilte wil ik graag even delen.

Ik heb geleerd in mijn opvoeding, op school en op feestjes om in discussie te gaan met anderen, de ander niet uit te laten praten. Nog regelmatig betrap ik mij er op de ander niet uit te laten praten of niet te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, zo ingesleten is dit patroon.

Hoe onbevredigend voelt het als aan het einde van de discussie de kampen nog steeds even ver van elkaar verwijderd zijn en de harten gesloten.

Onderstaande vertelling uit het oude America van de Indianen herinnert mij er aan wat de kracht van stilte is, de kracht van luisteren, de kracht van open staan voor de ander, de kracht van stil durven zijn.

Wij in het algemeen en politici in het bijzonder kunnen hier nog veel van leren.
—–

A Native American Narrative about Silence:

We Indians know about silence. We aren’t afraid of it. In fact, to us it is more powerful than words. Our elders were schooled in the ways of silence, and they passed it along to us. Watch, listen, and then act, they told us. This is the way to live.

With you, it’s just the opposite. You learn by talking. You reward the kids who talk the most in school. At your parties, everyone is trying to talk. In your work, you are always having meetings where everyone interrupts everyone else and everyone talks five, ten, or a hundred times. You say it is working out a problem. To us it just sounds like a bunch of people saying anything that comes into their heads and then trying to make what they say come around to something that makes sense.

Indians have known this for a long time. We like to use it on you. We know that when you are in a room and it is quiet, you get nervous. You have to fill the space with sound. So you talk right away, before you even know what you are going to say.

Our elders told us this was the best way to deal with white people. Be silent until they get nervous, then they will start talking. They will keep talking, and if you stay silent, they will say too much. Then you will be able to see into their hearts and know what they really mean. Then you will know what to do.

[White people] don’t like silence or empty space. They like to argue. They don’t even let each other finish sentences. They are always interrupting, and saying, ‘well, I think…’

To Indians this is very disrespectful and even very stupid. If you start talking, I’m not going to interrupt you. I will listen. Maybe I will stop listening if I don’t like what you are saying. But I won’t interrupt you.

When you are done I will make my decision on what you said, but I won’t tell you if I disagree with you unless it is important. Otherwise I will just be quiet and go away. You have told me what I need to know. There is nothing more to say.

But this isn’t enough for white people. They want me to tell them what I think about what they are thinking, and if they don’t agree with me, they want to talk more and try to convince me.

You don’t convince anyone by arguing. People make their decision in their heart. Talk doesn’t touch my heart.

People should think of their words like seeds. They should plant them, then let them grow in silence. Our old people taught us that the earth is always speaking to us, but that we have to be silent to hear her…

Do you hear the sound of the prairie? That is a great sound. But when I’m talking, I can’t hear it.

Het doet pijn in mijn hart

Het doet pijn in mijn hart als de Premier van Nederland zegt dat we niet moeten doorslaan met het klimaat en gewoon moeten kunnen blijven barbecueën en dat we nog wel een leuk leven moeten kunnen blijven leiden.

Natuurlijk kunnen we niet doorgaan op dezelfde voet. Alle tekenen wijzen daar op. Het is niet alleen het klimaat dat opwarmt, maar ook dolfijnen en vogels met hun maag vol plastic, de bio-industrie, de pesticiden waar de bijen aan sterven en ga zo maar door. We moeten matigen met onze consumptie. Zo ook minder barbecueën en zeker ook minder vlees eten, minder plastic en minder rommel van de ACTION. Je doet er iets goeds mee. Daar kun je trots op zijn. En natuurlijk kan je heus barbecueën, maar laten we dan ook eens een keer vegetarisch burgers op de bbq leggen. Verbreed je horizon is en kom er achter dat vegetarisch super lekker kan zijn en dat fietsen goed is voor je lijf en geest. Ontdek dat een leuk leven helemaal niks te maken heeft met onze overmatige consumptie. Een leuk leven gaat over zinvolle relaties en vriendschappen, samen plezier maken.

We hebben niet alleen maar rechten, we hebben ook plichten. We hebben de plicht om voor de aarde te zorgen, bomen te planten, de lucht schoon te houden. We hebben we de plicht om onze kooplust te matigen en onze rijkdom in te zetten voor het behoud van onze aarde.
Lees verder

De Helende Kracht van de Praatstok


indian-circle Één van mijn mooiste ontdekkingen de afgelopen jaren vind ik wel de Talking stick ofwel de praatstok de die rond gaat in een Sharing Circle. Tradioneel werd bij de Noord Amerikaanse Indianen de praatstok gebruikt om vraagstukken of problemen op een vreedzame manier te bespreken. Kort gezegd staat de praatstok voor spreken vanuit je hart, je eigen innerlijke waarheid, echt naar elkaar luisteren. Je praat vanuit je hart, in de ik vorm in plaats van de jij vorm. Je stelt je kwetsbaar op.  Hier is moed voor nodig. En daarom mag je zolang je de praatstok in je hand hebt niet onderbroken worden. In plaats van een praatstok kun je ook iets anders nemen, een veer of een steen.
Lees verder

Landje gezocht



Ik ben op zoek naar een Landje

  • Waar een voedseltuin gecreëerd kan worden
  • Met een winkeltje voor de verkoop de gekweekte groenten en lokale producten
  • Waar mensen kunnen leren over zelfvoorzienend leven, voedsel en verbindende communicatie
  • Waar je ook kunt spelen en plezier kunt maken
  • Waar je ook stil kunt zijn

Na een heerlijke tijd gewoond te hebben in het mooie Drenthe, wil ik graag mijn vleugels uitslaan en ben ik op zoek naar een landje waar mensen kunnen leren over voedsel en verbindende communicatie. Liefst ergens in het midden van het land.

Wie ik ben en waar sta ik voor
9 jaar geleden heb ik een ommekeer in mijn leven gemaakt door in een Mongoolse Yurt gaan wonen. Daar heb ik me toegelegd op zelfvoorzienend leven, permacultuur en het geven van workshops.

Ik heb gemerkt dat als je regelmatig deelt wat er in je om gaat en de mensen om je heen dat ook doen dat je meer verbonden gaat voelen en je meer geneigd bent om samen te werken. Op mijn nieuwe plek wil ik daar iets mee gaan doen. Door workshops te geven over verbindende communicatie in combinatie met samen werken in de groentetuin en de werkplaats.

Ik wil graag een proeftuin zijn voor deze manier van leven en zoek een nieuwe rustige plek om dit uit te dragen. Ik sta open voor samenwerkingen met mensen die hetzelfde gedachtegoed delen.

Heeft u een boerenbedrijf, een landgoed of enig andere vorm van land tot uw beschikking en bent u geïnspireerd door dit idee dan kom ik kom graag langs om mijn verhaal persoonlijk toe te lichten.

Het lijkt me logisch dat er eerst een proeftijd wordt afgesproken, zodat we kunnen kijken of het voor beide partijen werkt.

Ik hoor graag uw reactie! U kunt hiervoor een mail sturen naar landjegezocht@zelfbewustleven.nl

Yurt te huur voor korte vakanties


De komende tijd bied ik mijn Mongoolse Yurt te huur aan voor korte vakanties. Wil je ontdekken hoe het is om te leven in een Mongoolse Yurt, dan is dit je kans.

De Yurt staat op een grote ruime plek en er staan ook geen andere huisjes in het zicht rondom de Yurt. De Yurt staat in Drenthe nabij Assen en tussen Rolde en Borger in een prive bos.

FACILITEITEN
De Yurt bestaat uit een sfeervolle ruimte met 2 persoons bed een keuken een houtkachel en een sofa. De houtkachel houdt de Yurt lekker warm. Er is een boekenkast vol met boeken over zelfvoorzienend leven, permacultuur etc. Je kunt lekker muziek maken met de aanwezige gitaar en djembe. S’avonds kun je gezellig een kampvuurtje maken.

De basis is heel basic maar wel heel netjes. Buiten de yurt is een compost toilet en dat is en ervaring op zich. Douches zijn op een paar minuten lopen. De koelkast is een koelton die middels een klep in de vloer te bereiken is. Er is een houtkachel aanwezig om de Yurt te verwarmen. Haardhout is aanwezig. Er is een keuken in de Yurt met een gasfornuis. Er is stromend water maar moet dagelijks middels een tankje bijgevuld te worden.  Er is electriciteit maar geen Internet.

OMGEVING
Het landgoed ligt in midden in de Hondsrug en is bij uitstek geschikt voor de natuurliefhebber die van rust en ruimte houdt. Er is een uitgebreid netwerk van fiets-, ruiter- en wandelpaden. Een afwisselende natuur en pittoreske dorpjes maken het geheel compleet. Winkels op 10 minuten rijden in Rolde, Borger en Grolloo.

Ben je geïnteresseerd neem dan even contact op met tehuur@zelfbewustleven.nl

Verlichting

Verlichting is voor mij het lichter maken van mijn lijden

Het lijden
– dat ik het leven niet wil accepteren zoals het is
– dat ik niet goed genoeg ben
– dat ik niet mooi genoeg ben
– dat ik niet aardig genoeg ben
– dat ik bang ben dat anderen over mijn grenzen gaan
– dat ik bang ben om afgewezen te worden

Verlichting is voor mij dat ik hier mijn licht op laat schijnen. Op mijn donkere kanten die ik al mijn hele leven liever niet wil zien. Dat ze in mijn volle bewustzijn mogen komen.

– Dit is wie ik nu ben!
– Een mooie man die ik omarm met al zijn donkere kanten
– Deze mooie man mag er zijn!

Dat is voor mij Verlichting

Blij met mijn ‘nieuwe’ handnaaimachine!


20150308_132954s

Wat ben ik blij met mijn ‘nieuwe’ handnaaimachine! Tweedehands gekocht voor 25 euro. En wat een juweeltje is het! Ik heb er een avond mee gestoeid met behulp van een Youtube filmpje en een gedownloade handleiding. De volgende dag gelijk mee aan de slag gegaan. In mijn werkbroek zat een grote scheur bij de knie. De rits was kapot en de broekzakken waren losgekomen. Een hele klus dus voor een beginneling. Lees verder

Verslag van een moeilijke periode en een helende winter


Binkie op haar plekkieNa mezelf een tijdje teruggetrokken te hebben in mijn winterhol ben ik nu langzaam aan het ontwaken en heb ik behoefte om te delen hoe het met me is. Afgelopen 6 jaar waarin ik begonnen ben eenvoudig te leven in mijn Yurt waren de eerste echt authentieke jaren van mijn leven en ook de meest voldoening gevende. Echter zit ik de afgelopen 2 jaar wat minder in de flow. Op mijn vorige plek kreeg ik meer behoefte aan vrijheid om uit te breiden en gemeenschap.

Begin vorig jaar verhuisde ik naar een mooie plek in het bos met meer leefruimte en vrijheid om te doen en laten.  Lees verder

Boeddha spreekt


Kort geleden ben ik naar een channel workshop geweest van Prageet, waarin je leerde om contact te maken met je eigen spirituele gidsen. De workshop gaf je mooie handvaten om je eigen channel te openen en hiermee te oefenen. Het was heel bijzonder. Ik kreeg zelf contact met een gids die zich melde als Kaboe. Mijn mind is er nog niet over uit of dit nu een gids was of dat ik het zelf bedacht. Desondanks voelde de boodschap heel waar aan. De boodschap van Kaboe was dat ik naar de vogels in het bos moest luisteren omdat die belangrijke informatie voor mij hebben. Omdat ik net verhuisd ben en er veel indrukken op me af komen heb ik nog niet de rust gevonden om dit advies goed op te volgen.

Ik deed de oefening met Nicolette die ik op de workshop ontmoette. Zij kreeg die avond ook contact met “de Boedhha” en er kwamen hele mooie woorden uit haar mond. Heel bijzonder. De volgende dag mailde ze me dat ze weer contact had gehad en dat ze tijdens dat contact alles in een flow had opgeschreven. Wauw!!! Wat een mooie tekst. Ik heb haar gevraagd of ik dit op mijn weblog mocht zetten. En dat mocht. Bij deze dan. Lees verder

Het reilen en zeilen op mijn nieuwe plek


Ik zit inmiddels 2 maanden op mn nieuwe plek. Er is een hoop gebeurd. Veel werk verzet, veel nieuwe contacten en veel stress gehad.  Het landen op een nieuwe plek, zo heb ik gemerkt, is een hele uitdaging.  Er “moet” van alles, zo maakt mijn mind me wijs.  Dit zorgt voor innerlijke onrust en mijn lichaam reageert daar op met moeheid als gevolg. Gelukkig wijst de natuur om me heen er op waar het werkelijk om gaat. Om het zijn in het nu. In de natuur is geen haast. Toch blijft het een hele opgave om dat te manifesteren.

Naast mijzelf verblijven er op dit moment nog een aantal andere mensen op het terrein. Inmiddels heb ik een heel goed contact met een aantal en dat is heel fijn. Je helpt elkaar als er wat is, je hebt aanspraak. Ook heeft ieder zijn mooie unieke vaardigheden en manier van omgang. Mooi om te zien dat je zo veel van elkaar kunt leren. Langzaam komt er een gemeenschapsgevoel. Strubbelingen zijn er ook en de uitdaging is om hier goed mee om te gaan. Heel leerzaam en spannend allemaal.

Ondanks dat ik veel hulp heb gekregen van verscheidene lieve mensen, met van alles en nog wat, is een patroon dat ik tegenkom,  het alleen doen van dingen. Daar ben ik heel goed in. Van het uitzoeken tot het uitvoeren. Echter wordt ik er niet meer vrolijk van om alles alleen te doen en merk ik dat vaker samen dingen doen gewoon veel fijner is. Je stimuleert en inspireert elkaar. 1 + 1 is 3. Uiteraard is het ook wel eens minder maar daar ligt dan ook de uitdaging om open te communiceren en grenzen aan te geven. Ook niet makkelijk. Toch ligt daar ook mijn groeipad.

Daarom bij deze een oproep aan jullie. Heb je zin om mee te helpen, wees welkom. In ruil heb ik hier een hele mooie plek waar je zelf kunt ervaren hoe het is om dichter bij de natuur te leven. Kortom je krijgt een inkijk in het reilen en zeilen  van mijn leventje.Er staat van alles op stapel. Het afbouwen van mijn tuinhuisje met Sedum dak. Het installeren van een dakgoot van berkenschors, wateropvang en een bio-zandfilter. Het werk in de tuin, zaaien, wieden enzovoort. Het bouwen van een kippenhok. Noem maar op.  Groente voor het eten en de soep halen we zoveel mogelijk uit het bos. Waarschijnlijk ga ik ook een aantal leer-ervaar-meewerkweekenden organiseren. In de tussentijd neem even contact op als je 1 of een paar dagen wilt komen en dan kijken we wat voor beide uitkomt.

2014-05-13 15.01.04o

SAMSUNG

Thnx Paul en Dyvia voor het meehelpen!
2014-05-07 17.20.41o

Update: Verhuizen en nu inmiddels 2 maanden op mijn nieuwe plek


Had in januari niet verwacht dat ik hier nu zou zitten. In het bos op een mooie plek in Papenvoort. Op de oude plek moest ik weg en ik had een aantal plekken waar ik heen kon. Echter was geen van de plekken gevoelsmatig helemaal wat ik wilde. Op een gegeven moment moest ik de knoop een keer doorhakken. Ik had al lang en breed afscheid en afstand genomen van de oude plek en de drang om weg te gaan was dan ook groot. Op een gegeven moment heb ik me bedacht om dan mn Yurt maar op te slaan en te gaan reizen. Ook dat voelde niet goed en ik bedacht om de Yurt dan maar in Papenvoort op te zetten en van daar uit te gaan reizen. Ten slotte had ik dan tenminste wel een basis om op terug te vallen en dat voelde goed zeker omdat de plek in Papenvoort heel ongedwongen en vrij aanvoelde.

Zo gezegd zo gedaan, op donderdag hakte ik met een grote bijl de knoop door om in grote enthousiasme te besluiten om dan zaterdag maar gelijk te gaan verhuizen, het zou namelijk de hele komende week prachtig weer worden. Lees verder