Bij deze wil ik met trots onderstaande mini-retraite aankondigen. Hij zit alweer een tijdje in de pijplijn. En nu komt hij er toch echt.
Voel jij dat het tijd is voor een ommezwaai in je leven?
Verlang je naar meer rust, richting en verbinding en zoek je inspiratie en praktische handvatten om beter te landen in je lichaam, keuzes te maken vanuit gevoel en je leven bewuster vorm te geven?
Vijftien jaar geleden maakte ik zelf zo’n ommezwaai. Ik liet een druk, verantwoordelijk leven achter me en verdiepte me in meditatie, bewustzijnswerk en het leven in verbinding met de natuurlijke cycli. Die ervaring vormt nu de bedding van waaruit ik anderen uitnodig om hun eigen pad hierin te vinden.
Vandaag een winterdip genomen om een winterdip te voorkomen. Eerst 45 minuten lopen door het bos al ploegend door de sneeuw. Opgewarmd en wel ben ik het water in gegaan. Na de zoveelste keer deze winter is het eigenlijk een makkie geworden. Zelfs nu het water niet meer dan 3 graden is. Vroeger liet ik me zakken en bleef ik stil in het water. Bewegen voelt namelijk kouder aan en daar zat nog een beetje angst op. Dit jaar heb ik mijn mindset bijgesteld en ben ik gaan zwemmen. Dat ging makkelijker dan gedacht. Lees verder
Dit mooie verhaal, uit het oude America van de indianen, over de kracht van stilte wil ik graag even delen.
Ik heb geleerd in mijn opvoeding, op school en op feestjes om in discussie te gaan met anderen, de ander niet uit te laten praten. Nog regelmatig betrap ik mij er op de ander niet uit te laten praten of niet te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, zo ingesleten is dit patroon.
Hoe onbevredigend voelt het als aan het einde van de discussie de kampen nog steeds even ver van elkaar verwijderd zijn en de harten gesloten. Lees verder
) ons maar druk maken in dit kleine landje.Als je een jeugd hebt gehad met een autoritaire vader en een niet inlevende moeder dan is het later niet makkelijk om je eigen pracht en schoonheid te zien. Met name de afgelopen 12 jaar heb ik mijn eigen innerlijke rugzak meerdere malen binnenste buiten gekeerd waardoor hij nu heel draagbaar is geworden. Mijn gevoel van eigenwaarde is hierdoor gegroeid. Lees verder
Hoe meer ik geniet van het samen zijn
Hoe meer ik geniet van het alleen zijn.
∞
Hoe meer ik geniet van het al één zijn.
Hoe meer ik geniet van het samen zijn.
~Lonely Feather
Ik wil even stil staan bij de onbekende vrouw die Johan D met zijn woorden en daden onlangs beschadigde. Eeuwen lang hebben mannen vrouwen misbruikt en zelfs nu is het nog alom aanwezig. Ik ken zelf nogal wat vrouwen die last hebben gehad van seksueel misbruik en ook in mijn eigen familie was het er. Veel mannen, waaronder ik, hebben in min of meerdere mate een Johan D in zich. Ook ik heb in mijn leven de grens van vrouwen niet altijd gerespecteerd. Ik had daar weinig bewustzijn op. Lees verder
Wil iets delen over mijn angst voor afgewezen worden.
Deze mooie heldere ochtend ben ik er vroeg uit om naar het meer te wandelen met mijn hondje.
Daar aangekomen heb ik me comfortabel in het zonnetje genesteld en mijn meditatie timer op een uur gezet. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn tijdens de meditatie, ik heb allerlei gedachten en merk dat mijn aandacht niet bij mijn lichaam is. Als ik daar op focus merk ik een licht zeurend ongemak in mijn lichaam. Heel subtiel maar groot genoeg om de meditatie af te willen breken, om het niet te hoeven voelen. Ik besluit om dit niet te doen, om te kijken waar dit ongemak zich huist in mijn lichaam, mijn aandacht er naartoe te brengen. Het ongemak zit in mijn borst- en maaggebied. Naarmate ik dit gebied en langer observeer en toelaat wordt het ongemak dat er huist lichter. Langzaam verleg ik mijn focus weer op andere plekken in mijn lichaam. Nog een aantal malen herhaalt dit proces van het voelen en toelaten van ongemak zich.
Aan het einde van de meditatie heeft de blauwe lucht plaats gemaakt voor grijze wolken. Er is een lichte teleurstelling, want de koude wind en de afwezigheid van het warme zonnetje maken dat ik niet veel zin heb om het water in te gaan. De gedachte komt in me op om dit keer maar niet te gaan, dat is ook goed. Toch besluit ik om me heel langzaam uit te kleden en te kijken of het lukt om de oprukkende kou toe te laten. Als het niet lukt of goed voelt dan kan ik het alsnog afbreken. Als ik inmiddels alleen nog maar mijn onderbroek en t-shirt aan heb, blijkt dat ik de koude goed heb kunnen toelaten. Het voelt als een kleine overwinning en de dip in het water is vervolgens een peulenschil. Ik droog me af en kleed me langzaam weer aan.
Als ik terug wandel voel ik elke vezel in mij lijf, een wolk van energie. Ik voel me tevreden en dankbaar.
Het leven als een groot experiment te zien helpt mij om te relativeren en het leven niet al te serieus te nemen.
Deze ochtend was ik lekker in de natuur met mijn hondje en kon het niet laten om mijn blijheid en ongevraagde adviezen de wereld in te werpen. Natuurlijk maak ik me ook zorgen nu midden in de Corona crisis. Vooral om mijn ouders. Tot nu toe is er echter in mijn familie en kennissen kring nog niks aan de hand. Maar vooral wil ik me richten op de positieve en mooie dingen van het leven.
Mijn lichaam moe en mijn hoofd vol van de dag, besluit ik mijzelf en mijn hondje nog even uit te laten.
Telkens weer wordt ik verrast door de frisheid en energie die de buitenlucht me geeft, dit keer nog iets warm van de lente dag. Ik loop door het bos waar de bomen zich als silhouetten sprookjesachtig afsteken tegen de grijsblauwe hemel.
Als diamanten vonkelen de sterren door de bladerloze takken heen. Ik zie orion, betelgeuze, mijn favoriete ster Sirius en Venus die als een zaklamp zo vel, helderder dan normaal lijkt te schijnen.
Dit bijzondere schouwspel doet alle zorgen van vandaag verbleken en ik geniet ontzettend van dit moment. Er komt een gedachte in me op dat we een tijd van bezinning tegemoet gaan. Op 1 of andere manier voelt het kloppend, alsof de wereld het nodig heeft om even stil te staan.
Een pas op de plaats.
Vrijwel elke dag maak ik een lange wandeling van 35 minuten naar een heel mooi meertje bij mij in de buurt. Daar aangekomen ga ik 45 tot 60 minuten mediteren en neem ik een duik. Ik blijf daar dan maximaal 2 minuten in en probeer de kou dan helemaal toe te laten. Als ik er dan weer uit kom dan voelt de buitenlucht bijna warm aan. Ik kleed me dan aan en wandel dan weer terug door het bos. De eerste 10 minuten voelt het dan alsof er ijs door mijn aderen stroomt. De eerste keer dat ik dat voelde was ik bang dat ik te ver was gegaan en begon enorm te bibberen. De keren erna bleven deze extreme bibberbuien uit en voelde ik dat mijn lichaam dit makkelijk kon hebben. De lading was er een beetje af.
Het doet pijn in mijn hart als de Premier van Nederland zegt dat we niet moeten doorslaan met het klimaat en gewoon moeten kunnen blijven barbecueën en dat we nog wel een leuk leven moeten kunnen blijven leiden.
Natuurlijk kunnen we niet doorgaan op dezelfde voet. Alle tekenen wijzen daar op. Het is niet alleen het klimaat dat opwarmt, maar ook dolfijnen en vogels met hun maag vol plastic, de bio-industrie, de pesticiden waar de bijen aan sterven en ga zo maar door. We moeten matigen met onze consumptie. Zo ook minder barbecueën en zeker ook minder vlees eten, minder plastic en minder rommel van de ACTION. Je doet er iets goeds mee. Daar kun je trots op zijn. En natuurlijk kan je heus barbecueën, maar laten we dan ook eens een keer vegetarisch burgers op de bbq leggen. Verbreed je horizon is en kom er achter dat vegetarisch super lekker kan zijn en dat fietsen goed is voor je lijf en geest. Ontdek dat een leuk leven helemaal niks te maken heeft met onze overmatige consumptie. Een leuk leven gaat over zinvolle relaties en vriendschappen, samen plezier maken.
We hebben niet alleen maar rechten, we hebben ook plichten. We hebben de plicht om voor de aarde te zorgen, bomen te planten, de lucht schoon te houden. We hebben we de plicht om onze kooplust te matigen en onze rijkdom in te zetten voor het behoud van onze aarde.
Lees verder
De afgelopen jaren stonden bij mij in het teken van het verwerken van oude trauma’s. Zo terugkijkende kwamen die vooral aan de oppervlakte in mijn relatie en mijn familie.
En nog steeds zit de pijn er, maar heb er wel betere handvaten voor om mee om te gaan. Oude pijn die gezien en geheeld wil worden. Hiervoor wordt vaak het metafoor gebruikt voor het innerlijk kind. Als we traumatische pijn voelen dan kan onze innerlijke ouder ons innerlijk kind op schoot nemen, gerust stellen en het kind bevragen. Waar doet het pijn? Je bent boos he? De innerlijke ouder laat het innerlijke kind merken dat de gevoelens en de pijn er mogen zijn.
Ik heb onder begeleiding geleerd dat dit werkt. Langzaam kan ik het zelf nu ook steeds beter. Mijn eigen gewonde kind in de armen nemen en hem vertellen dat hij ok is en dat hij dit nu mag voelen. Langzaam aan gaat de pijn dan over in een onderliggend gevoel van rust en vertrouwen. Lees verder
Ik ben op zoek naar een Landje
Na een heerlijke tijd gewoond te hebben in het mooie Drenthe, wil ik graag mijn vleugels uitslaan en ben ik op zoek naar een landje waar mensen kunnen leren over voedsel en verbindende communicatie. Liefst ergens in het midden van het land.
Wie ik ben en waar sta ik voor
9 jaar geleden heb ik een ommekeer in mijn leven gemaakt door in een Mongoolse Yurt gaan wonen. Daar heb ik me toegelegd op zelfvoorzienend leven, permacultuur en het geven van workshops.
Ik heb gemerkt 
dat als je regelmatig deelt wat er in je om gaat en de mensen om je heen dat ook doen dat je meer verbonden gaat voelen en je meer geneigd bent om samen te werken. Op mijn nieuwe plek wil ik daar iets mee gaan doen. Door workshops te geven over verbindende communicatie in combinatie met samen werken in de groentetuin en de werkplaats.
Ik wil graag een proeftuin zijn voor deze manier van leven en zoek een nieuwe rustige plek om dit uit te dragen. Ik sta open voor samenwerkingen met mensen die hetzelfde gedachtegoed delen.
Heeft u een boerenbedrijf, een landgoed of enig andere vorm van land tot uw beschikking en bent u geïnspireerd door dit idee dan kom ik kom graag langs om mijn verhaal persoonlijk toe te lichten.
Het lijkt me logisch dat er eerst een proeftijd wordt afgesproken, zodat we kunnen kijken of het voor beide partijen werkt.
Ik hoor graag uw reactie! U kunt hiervoor een mail sturen naar landjegezocht@zelfbewustleven.nl
De komende tijd bied ik mijn Mongoolse Yurt te huur aan voor korte vakanties. Wil je ontdekken hoe het is om te leven in een Mongoolse Yurt, dan is dit je kans.
De Yurt staat op een grote ruime plek en er staan ook geen andere huisjes in het zicht rondom de Yurt. De Yurt staat in Drenthe nabij Assen en tussen Rolde en Borger in een prive bos.
FACILITEITEN
De Yurt bestaat uit een sfeervolle ruimte met 2 persoons bed een keuken een houtkachel en een sofa. De houtkachel houdt de Yurt lekker warm. Er is een boekenkast vol met boeken over zelfvoorzienend leven, permacultuur etc. Je kunt lekker muziek maken met de aanwezige gitaar en djembe. S’avonds kun je gezellig een kampvuurtje maken.
De basis is heel basic maar wel heel netjes. Buiten de yurt is een compost toilet en dat is en ervaring op zich. Douches zijn op een paar minuten lopen. De koelkast is een koelton die middels een klep in de vloer te bereiken is. Er is een houtkachel aanwezig om de Yurt te verwarmen. Haardhout is aanwezig. Er is een keuken in de Yurt met een gasfornuis. Er is stromend water maar moet dagelijks middels een tankje bijgevuld te worden. Er is electriciteit maar geen Internet.
OMGEVING
Het landgoed ligt in midden in de Hondsrug en is bij uitstek geschikt voor de natuurliefhebber die van rust en ruimte houdt. Er is een uitgebreid netwerk van fiets-, ruiter- en wandelpaden. Een afwisselende natuur en pittoreske dorpjes maken het geheel compleet. Winkels op 10 minuten rijden in Rolde, Borger en Grolloo.
Ben je geïnteresseerd neem dan even contact op met tehuur@zelfbewustleven.nl
Wat ben ik blij met mijn ‘nieuwe’ handnaaimachine! Tweedehands gekocht voor 25 euro. En wat een juweeltje is het! Ik heb er een avond mee gestoeid met behulp van een Youtube filmpje en een gedownloade handleiding. De volgende dag gelijk mee aan de slag gegaan. In mijn werkbroek zat een grote scheur bij de knie. De rits was kapot en de broekzakken waren losgekomen. Een hele klus dus voor een beginneling. Lees verder
Een groot verlangen komt er in mij naar boven bij het zien van dit beeld. Naar leven in eenvoud, natuur, water, bergen, stilte en puurheid. Nu woon ik al op een hele mooie plek in het bos in de natuur en relatieve stilte en toch dit verlangen. Zijn het de bergen? Of nog een stapje verder wellicht?
Indian Village Greeting a Trapper Landscape, Walt Curlee
