Leren vliegen

Vrijwel elke dag maak ik een lange wandeling van 35 minuten naar een heel mooi meertje bij mij in de buurt. Daar aangekomen ga ik 45 tot 60 minuten mediteren en neem ik een duik. Ik blijf daar dan maximaal 2 minuten in en probeer de kou dan helemaal toe te laten. Als ik er dan weer uit kom dan voelt de buitenlucht bijna warm aan. Ik kleed me dan aan en wandel dan weer terug door het bos. De eerste 10 minuten voelt het dan alsof er ijs door mijn aderen stroomt. De eerste keer dat ik dat voelde was ik bang dat ik te ver was gegaan en begon enorm te bibberen. De keren erna bleven deze extreme bibberbuien uit en voelde ik dat mijn lichaam dit makkelijk kon hebben. De lading was er een beetje af.

[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]Onlangs voelde ik dat er nog weerstand tegen de kou was tijdens het uitkleden, me alvast wapenende tegen het koude water. Echter voelde deze weerstand onprettig dus bedacht ik me om de kou tijdens het uitkleden al toe te laten. Ik heb geleerd tijdens de Vipassana dat de grootste component van de weerstand mentaal is en dus niet fysiek, al lijkt het aanvankelijk wel zo. De angst voor de kou dus. En dat werkte enorm, de lading was er af en het water in ging weer een stuk makkelijker.

Vanochtend toen ik bij het meertje aan kwam besloot ik eerst het meertje in te gaan en daarna te mediteren. Best wel spannend omdat ik dan met met een koud lichaam ga mediteren. Maar ik wilde graag uitproberen of ik de kou kan toe laten tijdens het mediteren zonder dat ik beweeg om me op te warmen. Het toe laten van de kou tijdens het uitkleden werkt weer en ik loop ontspannen het water in. Het helpt ook wel dat het vrij warm is voor de tijd van het jaar. Het ijskoude water kan ik dit keer ook makkelijk toe laten. Aanvankelijk doen mijn botten pijn van de kou maar dat gaat langzaam weg. Ook adem ik rustig diep in en uit bewust mijn lijf voelende en de kou toelatende. Na ongeveer 2 minuten ga ik er uit. Ik voel me heel levendig en de buitenlucht voelt lekker aan op mijn blote lijf.

Heel rustig droog ik me af en kleed ik me aan. Mijn kleding fungeert de eerste minuten als een ijskast omdat mijn lichaamsweefsel nog ijskoud is. Ik ga rustig zitten op een kleed dat ik ook over mijn benen heen sla. Ik zet mijn timer op 60 minuten.

Ik merk dat ik heel rustig en kalm ben en de kou heel goed kan toelaten. Mijn hele lichaam tintelt en er gaan golven van koude energie door me heen. Echter voelt het heel prettig en licht aan. Ik voel me heel behaaglijk terwijl ik voel dat mijn lichaam ijskoud is. Ik merk dat ik me niet eerder tijdens mijn meditaties bij het meer zo licht en kalm heb gevoeld. De energiegolven die door me heen gaan voelen als ontladingen en ik voel hoe verbonden al mijn cellen in mijn lichaam met elkaar zijn. Ik voel mijn voeten kouder worden en herinner me dat ik dat eerder niet zo fijn vond. Nu voel ik vooral de enorme behagelijkheid en kalmheid waar ik me in bevind. Alles voelt licht en mijn lijf voelt ontspannen. Het uur vliegt om en tijdens de wandeling terug geniet ik enorm na van de fijne meditatie en de lichtheid die nog steeds in me is. Ik droom wel eens dat ik kan vliegen door energie uit mijn handen te zenden. Tijdens de wandeling probeer ik dit ook. Ergens hoop ik dat het me een keertje gaat lukken (-:

Ik kijk uit naar de volgende ervaring.

[/read]

Verslag van mijn 4e Vipassana 10-daagse

Inmiddels 2 dagen uit de Vipassana 10-daagse. 1 van de mooiste cadeaus die ik me de afgelopen jaren, jaarlijks heb gegeven.

Na de 4e keer het inzicht dat nog dieper in daalt, het kwartje dat nog een keer valt, de pijn of ongemak die ik voel is niet puur fysiek. De grootste component is het geestelijk lijden die ik er boven op stapel. Uit de 10 daagse gekomen te zijn en terug fietsende met windkracht 6 tegen ervoer ik dat er geen weerstand zat op het fietsen in de tegenwind. Ik kon het volledig omarmen, niet vechten maar gewoon rustig fietsen en genieten van de heerlijke frisse lucht.

Ik dacht dit keer, nou na 3 keer is het nu wel een eitje. Dat viel toch weer vies tegen de eerste 4 dagen. Vooral het zitten in 1 positie is vele malen zwaarder dan thuis mediteren. De geest verdriedubbelt de pijn en het ongemak wetende dat het lichaam nog vele uren moet. Dit is 1 van de key elementen die we ook leren, dat het grootste gedeelte van het lijden door onze mind wordt veroorzaakt. Dat is ook de reden waarom je 10 dagen achtereen vele uren (8 tot 10 uur per dag) mediteert, dit inzicht in levende lijve te ervaren en dat je in staat bent om dit geestelijk lijden er van af te halen. Wat over blijft is het neutraal observeren van de pijn of ongemak. Het kunnen zijn met je pijn of ongemak zonder de aversie ervoor. Dit is en voelt heel bevrijdend.
[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]

Wil je deze inzichten blijven behouden en leven dan is het essentieel dit lichaamsbewustzijn te houden door dagelijks te mediteren. Geadviseerd wordt 2 x een uur per dag. En te onthouden (en dan ook doen) dat je dit ook in de rij bij de kassa kan doen of op je werk of tijdens het wande;en. Uit je hoofd/mind in je lichaam.

Wat doe je nu eigenlijk in de Vipassana?

10 dagen lang ga je je lichaam observeren, de fysieke sensaties die je voelt over je hele lijf. Je scant je lichaam middels een vrije flow, vergelijkbaar met als je je langzaam in water laat zakken en elke keer op het grensvlak van het water je lichaam voelt. Zo ook in de vrije flow, kun je elk stukje van je lichaam leren voelen, tot op het subtielste niveau. Later ga je ook je lichaam in. Zo leer je steeds scherper te observeren wat er in je lichaam gebeurt en leer je steeds subtielere sensaties/energieën waar te nemen.

Een grove pijn in de knie blijkt ineens uit allerlei kleine pijntjes te bestaan die opgeteld eerst als een grove pijn manifesteerde, maar nu scherper waarnemende uit meerdere facetten bestaat en zo ook veel beter te dragen is.

Wat je leert

  •  “Anicha” wat betekent: alles veranderd of gaat voorbij. Dit wetende maakt ongemakken draagbaar en super fijne sensaties kun je zo leren relativeren, ook dat gaat voorbij.
  • Je leert gelijkmoedig te bijven bij onprettige gewaarwordingen maar ook bij hele prettige gewaarwordingen
  • Ik vind de techniek die je leert enorm goed en het werkt ook. De theorie/uitleg vind ik soms dogmatisch en het wordt gebracht alsof het de enige juiste weg is

Ook doen?

Wil je dit ook doen, dan kun je dit over de hele wereld doen. In Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en vele andere landen over de wereld. In België start elke 2 weken een 10 daagse (in Nederland 1 per jaar) en is ook het dichtste bij. Je kunt je aanmelden voor een 10 daagse op de website https://www.dhamma.org/nl/index. Het is ontzettend populair en je moet je dan ook 3 tot 4 maanden van te voren opgeven. In de cursussen lijst staan de data en op welke datum en tijdstip de inschrijving start. Als hij om 20:00 start zorg dan dat je dan ook naar de inschrijving gaat want hij kan zo maar in een kwartier volgeboekt zijn.

Wat kost het? Je mag zelf bepalen wat je ervoor wil geven. Je betaalt voor de volgende cursist, zo brengen ze het, en een vorige cursist heeft dus voor jou betaald.

Zie ook hier mijn verslag van mijn 3e en hele mooie Vipassana 10-daagse.

[/read]

De kracht van stilte

Dit mooie verhaal, uit het oude America van de indianen, over de kracht van stilte wil ik graag even delen.

Ik heb geleerd in mijn opvoeding, op school en op feestjes om in discussie te gaan met anderen, de ander niet uit te laten praten. Nog regelmatig betrap ik mij er op de ander niet uit te laten praten of niet te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, zo ingesleten is dit patroon.

Hoe onbevredigend voelt het als aan het einde van de discussie de kampen nog steeds even ver van elkaar verwijderd zijn en de harten gesloten.

Onderstaande vertelling uit het oude America van de Indianen herinnert mij er aan wat de kracht van stilte is, de kracht van luisteren, de kracht van open staan voor de ander, de kracht van stil durven zijn.

Wij in het algemeen en politici in het bijzonder kunnen hier nog veel van leren.
—–

A Native American Narrative about Silence:

We Indians know about silence. We aren’t afraid of it. In fact, to us it is more powerful than words. Our elders were schooled in the ways of silence, and they passed it along to us. Watch, listen, and then act, they told us. This is the way to live.

With you, it’s just the opposite. You learn by talking. You reward the kids who talk the most in school. At your parties, everyone is trying to talk. In your work, you are always having meetings where everyone interrupts everyone else and everyone talks five, ten, or a hundred times. You say it is working out a problem. To us it just sounds like a bunch of people saying anything that comes into their heads and then trying to make what they say come around to something that makes sense.

Indians have known this for a long time. We like to use it on you. We know that when you are in a room and it is quiet, you get nervous. You have to fill the space with sound. So you talk right away, before you even know what you are going to say.

Our elders told us this was the best way to deal with white people. Be silent until they get nervous, then they will start talking. They will keep talking, and if you stay silent, they will say too much. Then you will be able to see into their hearts and know what they really mean. Then you will know what to do.

[White people] don’t like silence or empty space. They like to argue. They don’t even let each other finish sentences. They are always interrupting, and saying, ‘well, I think…’

To Indians this is very disrespectful and even very stupid. If you start talking, I’m not going to interrupt you. I will listen. Maybe I will stop listening if I don’t like what you are saying. But I won’t interrupt you.

When you are done I will make my decision on what you said, but I won’t tell you if I disagree with you unless it is important. Otherwise I will just be quiet and go away. You have told me what I need to know. There is nothing more to say.

But this isn’t enough for white people. They want me to tell them what I think about what they are thinking, and if they don’t agree with me, they want to talk more and try to convince me.

You don’t convince anyone by arguing. People make their decision in their heart. Talk doesn’t touch my heart.

People should think of their words like seeds. They should plant them, then let them grow in silence. Our old people taught us that the earth is always speaking to us, but that we have to be silent to hear her…

Do you hear the sound of the prairie? That is a great sound. But when I’m talking, I can’t hear it.

As I began to love myself…..

Wow! Wat mooi  Dit mooie gedicht schreef Charlie Chaplin naar het schijnt op zijn 70e.

As I began to love myself
I found that anguish and emotional suffering
are only warning signs that I was living
against my own truth.
Today, I know, this is Authenticity.

As I began to love myself
I understood how much it can offend somebody
if I try to force my desires on this person,
even though I knew the time was not right
and the person was not ready for it,
and even though this person was me.
Today I call this Respect.

As I began to love myself
I stopped craving for a different life,
and I could see that everything
that surrounded me
was inviting me to grow.
Today I call this Maturity.

As I began to love myself
I understood that at any circumstance,
I am in the right place at the right time,
and everything happens at the exactly right moment.
So I could be calm.
Today I call this Self-Confidence.

As I began to love myself
I quit stealing my own time,
and I stopped designing huge projects
for the future.
Today, I only do what brings me joy and happiness,
things I love to do and that make my heart cheer,
and I do them in my own way
and in my own rhythm.
Today I call this Simplicity.

As I began to love myself
I freed myself of anything
that is no good for my health –
food, people, things, situations,
and everything that drew me down
and away from myself.
At first I called this attitude a healthy egoism.
Today I know it is Love of Oneself.

As I began to love myself
I quit trying to always be right,
and ever since
I was wrong less of the time.
Today I discovered that is Modesty.

As I began to love myself
I refused to go on living in the past
and worrying about the future.
Now, I only live for the moment,
where everything is happening.
Today I live each day,
day by day,
and I call it Fulfillment.

As I began to love myself
I recognized
that my mind can disturb me
and it can make me sick.
But as I connected it to my heart,
my mind became a valuable ally.
Today I call this connection Wisdom of the Heart.

We no longer need to fear arguments,
confrontations or any kind of problems
with ourselves or others.
Even stars collide,
and out of their crashing, new worlds are born.
Today I know: This is Life!

Omarm het huidige moment en je wordt bevrijd van je lijden

Als je ergens in je lijf een onplezierig gevoel of onbehagen voelt dan is dat een teken dat je het huidige moment niet volledig wilt aanvaarden.

Als je met je onverdeelde aandacht naar dit onplezierige gevoel in je lichaam gaat en daar kalm en liefdevol naar kijkt dan zal op een zeker moment de intensiteit van dit onplezierige gevoel afnemen.

Dit is nu het omarmen van het huidige moment en het begin van het einde van het lijden.

De paradox van keuze

We hebben geen keuze wat het leven voor ons in petto heeft
Maar we hebben wel keuze wat wij in petto hebben voor het leven

We hebben geen keuze wie en wat er op ons pad terecht komt
Maar we hebben wel keuze hoe we reageren op een gegeven situatie

Volgen we ons karma, ons lot

Of lichten we de sluier van ons bewustzijn
en doen we wat ons hoger zelf ons in fluistert

Kosmische geboortepijn

De afgelopen jaren stonden bij mij in het teken van het verwerken van oude trauma’s. Zo terugkijkende kwamen die vooral aan de oppervlakte in mijn relatie en mijn familie.

En nog steeds zit de pijn er, maar heb er wel betere handvaten voor om mee om te gaan. Oude pijn die gezien en geheeld wil worden. Hiervoor wordt vaak het metafoor gebruikt voor het innerlijk kind. Als we traumatische pijn voelen dan kan onze innerlijke ouder ons innerlijk kind op schoot nemen, gerust stellen en het kind bevragen. Waar doet het pijn? Je bent boos he? De innerlijke ouder laat het innerlijke kind merken dat de gevoelens en de pijn er mogen zijn.

Ik heb onder begeleiding geleerd dat dit werkt. Langzaam kan ik het zelf nu ook steeds beter. Mijn eigen gewonde kind in de armen nemen en hem vertellen dat hij ok is en dat hij dit nu mag voelen. Langzaam aan gaat de pijn dan over in een onderliggend gevoel van rust en vertrouwen. [read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]

Als er bij mij een heftige (traumatische) emotie voordoet dan voel ik dat fysiek als een pijn in mijn buik en/of mijn maag. De kunst is en dat lukt me nu steeds sneller om mijn gedachten en emoties NIET te laten afdwalen naar de zogenaamde veroorzaker van deze pijn (de ander) maar om me te ontfermen over mijn innerlijke kind. Het helpt mij enorm om dan mijn handen op mijn buik en mijn maag te leggen en dan rustig naar deze plek toe te ademen.

Pas las ik een heel mooi stukje uit ‘Gesprekken met Jeshua’ van Pamela Kribbe. Jeshua schrijft hier dat traumatische pijn die wij in ons leven ervaren meestal terug gaat naar de kosmische geboortepijn die wij als ziel hebben ervaren. Dit helpt om onze pijn niet te projecteren naar buiten (op je partner bv.) maar om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor deze pijn.

Hieronder een gedeelte uit dat stukje, het helpt mij verantwoordelijkheid te nemen voor mijn pijn.

Hoofdstuk “Kosmische geboortepijn”

Ik wil jullie graag een handvat geven om deze oerpijn ervaarbaar te maken en ermee te werken. Het is belangrijk je te realiseren dat deze pijn ook een fysieke zetel heeft; ze zetelt in jullie buik. Dit is de plek van de emoties en het aangaan van verbindingen. De buik is vaak de plek of het energetisch centrum van waaruit jullie relaties aangaan met andere mensen. Het probleem dat hierbij geregeld de kop opsteekt is dat er in dat centrum in je buik een pijn zit, die dit aardse leven overstijgt, die alle levens overstijgt, en die helemaal teruggaat naar jullie geboorte als individuele ziel. Het gaat ten diepste om een kosmische geboortepijn.

Toch proberen jullie deze individuele, kosmische pijn vaak op te lossen op het niveau van relaties met andere mensen. Zeker in diepgaande persoonlijke relaties, waar je emotioneel intiem met elkaar bent, gebeurt het heel vaak dat je je eigen diepste wond tracht te helen met behulp van de energie van een ander.

Vaak herkennen jullie de pijn in een ander heel goed. Het is in wezen steeds die ene pijn die teruggaat op een verlies aan oerverbondenheid en geborgenheid. De ander fungeert vaak als spiegel voor je eigen pijn. Je herkent in wezen je eigen pijn in het gelaat van de ander. Omdat jullie je eigen pijn in de ander herkennen, gemakkelijker dan je deze in jezelf herkent, ga je die pijn van de ander proberen op te lossen en hoop je (onbewust) dat je eigen pijn wordt verlicht door de aanwezigheid (liefde, erkenning) van de ander.

Het spel dat vaak wordt gespeeld in (seksuele) relaties maakt echter de wond nog moeilijker te helen dan anders. Er kan namelijk heel gemakkelijk een wederzijdse afhankelijkheid ontstaan, die ontstaat uit een emotioneel rollenspel waaraan beide partners gehecht raken. Zodra er afhankelijkheid ontstaat, gaan aspecten van macht een rol spelen, die je nog veel verder van huis brengen, letterlijk (van Huis). Waar je steunt op macht, geef je je eigen kracht weg. Macht en afhankelijkheid kunnen niet zonder elkaar.

De sfeer van (intieme) relaties is een heel belangrijk aanknopingspunt om je bewust te worden van de diepere kosmische geboortepijn die je met je meedraagt. Heel vaak hebben jullie het gevoel de aanwezigheid van een ander persoon in jullie leven nodig te hebben. Het is voor jullie vaak vanzelfsprekend dat eenzaamheid te maken heeft met het gemis aan contact met anderen en dat de oplossing ligt in de aanwezigheid van een vriendschap of een liefde. Maar in deze veronderstelling ligt potentieel een grote valkuil besloten.

De valkuil is dat je de oorzaak van je pijn buiten je legt. Het gevolg is dat je in een subtiel rollenspel binnen relaties de ander verantwoordelijk gaat stellen voor jouw innerlijke wonden: jij bent het slachtoffer. Tegelijkertijd oefen je een bepaalde macht uit over de ander, omdat je zijn/haar innerlijke pijn en kwetsbaarheid kent.

De spirituele betekenis van de liefde tussen man en vrouw, of van welke intieme (seksuele) relatie ook, is niet: het helen van elkaars wonden. De werkelijke schoon-heid van een liefdesrelatie ligt in de ontmoeting tussen twee volstrekt zelfstandige, onafhankelijke wezens die elkaar laten delen in hun eigen rijkdom. Ieder heeft zijn unieke gezichtspunten op de werkelijkheid, zijn eigen manier van de dingen ervaren. Dit met elkaar tot op de diepste niveaus te kunnen delen, is een grote vreugde voor de ziel.

Intieme relaties kunnen een bron van vreugde en creativiteit zijn. Maar heel vaak worden deze relaties misbruikt om een innerlijke wond te helen, die in wezen los-staat van de ander. Het is soms heel moeilijk om je dat ten diepste te realiseren. Om je te realiseren dat als je je ontzettend eenzaam of verlaten of bedroefd voelt, jij deze realiteit, dit gevoel voor jezelf schept. Dat jij de schepper bent van deze innerlijke werkelijkheid die jullie eenzaamheid of verlatenheid noemen.

De werkelijke oplossing voor deze gevoelens, die een grote diepte hebben en heel oud zijn, ligt in het je toekeren naarjezelfin plaats van naar de ander, vanuit de werkelijke kracht die je tot je beschikking hebt. Voor alle gevoelens van wanhoop, depressie en eenzaamheid die er in je leven zijn, is de oplossing energetisch beschik-baar in jezelf. De oplossing is er al, ze is aanwezig in jouw energie. Jij bent in wezen een liefdevol, goddelijk wezen dat alles in zich draagt om het verloren kosmische kind in jezelf gerust te stellen.

De uitnodiging aan jullie allen, aan elke individuele ziel, aan jou, is jezelfte bevruch-ten met je eigen goddelijkheid. De neiging om je daarin afhankelijk op te stellen van een ander is de oorzaak van vele misverstanden en het lost de diepste pijn nooit op. Het is daarom zo belangrijk de werkelijke oorsprong van die pijn goed te herkennen en te beseffen dat die in een spirituele dimensie ligt die veel groter is dan je huidige leven (déze relatie, déze baan, déze ouders, etcetera). En om je dan te realiseren dat de oplossing dus niet ligt in het gedrag van je partner, je moeder, je kind, je collega, maar puur en alleen in jezelf.

Realiseer je dat jij het centrum bent van jouw wezen, de zon van je eigen universum.

De richting en gestemdheid van jouw bewustzijn bepalen hoe jij je voelt, hoe jij denkt, hoe jij je gedraagt. Vanuit het diepst van jezelf geef je daar richting aan zoals een zon die haar stralen uitzendt. Als jij gelooft dat er aspecten in je wezen zijn, waarin die zon niet mag schijnen, stralen en verwarmen, dan zal alles wat je tegenkomt in je omgeving dat bevestigen. Als jij je niet thuis voelt in de omgeving waar je verkeert, is de oplossing niet om je af te keren van je omgeving, maar om je toe te keren naar het licht in jezelf.

Afijn, een heel mooi stukje dus uit het boek Gesprekken met Jeshua van Pamela Kribbe, http://www.pamela-kribbe.nl.
[/read]

Zelf doen en ervaren?

Wil je zelf de Sharing Circle introduceren in je woongroep of werkkring en je weet niet zo goed hoe, dan kun je mij vragen om een keer een Sharing Circle bij jou te faciliteren. Ik kom dan bij jullie langs of jullie komen bij mij en we gaan na een korte uitleg gelijk aan de slag. Uiteindelijk moet je het gewoon doen en ervaren hoe het is. Mocht de groep niet echt open staan hiervoor dan kun je ze in elk geval vragen of ze het een keer willen proberen.  Stuur hiervoor een E-mail naar sharing-circle@zelfbewustleven.nl

De Helende Kracht van de Praatstok

indian-circle Één van mijn mooiste ontdekkingen de afgelopen jaren vind ik wel de Talking stick ofwel de praatstok de die rond gaat in een Sharing Circle. Tradioneel werd bij de Noord Amerikaanse Indianen de praatstok gebruikt om vraagstukken of problemen op een vreedzame manier te bespreken. Kort gezegd staat de praatstok voor spreken vanuit je hart, je eigen innerlijke waarheid, echt naar elkaar luisteren. Je praat vanuit je hart, in de ik vorm in plaats van de jij vorm. Je stelt je kwetsbaar op.  Hier is moed voor nodig. En daarom mag je zolang je de praatstok in je hand hebt niet onderbroken worden. In plaats van een praatstok kun je ook iets anders nemen, een veer of een steen.
[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]

Ik kom uit een groot gezin en ik kon vroeger nooit echt mijn verhaal afmaken. Vroegtijdig werd je wel geïnterrumpeerd en nam iemand anders het gesprek over. We lieten elkaar dus nooit uitpraten en terugkijkend was er dus veel strijd.  Kortom geen hele ontspannen sfeer waar iedereen zonder kleerscheuren zijn zegje kon doen. Nu zal je denken, wat afschuwelijk. Echter ervoer ik dat het buiten ons gezin niet veel anders was. Op feestjes ging het er vaak hetzelfde aan toe. De grootste monden hadden het woord en als je je niet cool genoeg gedroeg of je kwetsbaar opstelde dan werd je met een botte grap weggezet. En dat voelde niet fijn.

Gaande weg heb ik er mee om leren gaan door er niet zo zwaar aan te tillen en gewoon mee te lachen. Ik leerde om me aan te passen aan de groep en me niet meer kwetsbaar op te stellen, dat was veilig. Ook in situaties waar mensen elkaar niet met botte grappen wegzetten heb ik gemerkt dat het elkaar laten uitspreken en echt luisteren niet echt de norm is. En ja ik heb dus ook geleerd om de ander vroegtijdig te onderbreken zonder dat hij zijn verhaal kan afmaken, en ik heb nog steeds de neiging om het te doen.

De Ommekeer 
praatstokToen ik in 2009 in mijn Yurt ging wonen was dat zo’n symbolische daad dat ik gelijk al mijn andere idealen ook wilde gaan leven. Al was ik me er toen nog niet echt bewust van, was dat dat ook mijzelf uitspreken, mijzelf kwetsbaar opstellen. Al ging dat met horten en stoten, zoiets moet je leren. Toen ik in 2013 workshops Terug naar de Basis ging geven dacht ik, “De praatstok moet er ook in”.

Ik wist er nog weinig van, het was puur intuïtie. ‘S ochtends en ‘s avonds deelden we in een cirkel wat er in ons omging. Niemand interrumpeerde de ander en er werd geen ongevraagd advies gegeven. Wow! Wat een uitwerking had dit op de groep, keer op keer. Op 1 of andere manier was er een groepsband ontstaan en ging alles als vanzelf. De aanzet om naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren bleef de hele dag als een wolk van bewustzijn om ons heen hangen en dit verdiepte zich naarmate de dagen vorderden. Ondanks dat het maar een klein onderdeel was van de workshop, had het toch een grote impact. De praatstok  was de verbindende factor die de weekenden keer op keer tot een succes maakte.

Findhorn
In Ecodorp Findhorn heb ik aan den lijve ondervonden hoe krachtig delen met de Praatstok is.  Aan het begin van iedere werkgroep, hetzij in de keuken, hetzij in de tuin, een sharing circle. Het mooie daarvan is dat iedereen even kan zeggen hoe het met hem of haar gaat. Iemand die chagrijnig is kan dat even delen met een eventuele reden. ‘Ik voel me chagrijnig want…’. De kok die de leiding heeft kan zeggen ‘Ik maak me een beetje zorgen want we hebben vanavond 200 eters en eigenlijk hebben we 1 man te weinig’.  Doordat iedereen zich kenbaar maakt wordt het teamgevoel versterkt en wordt voorkomen dat je gaat invullen wat er met iemand aan de hand is. ‘Ik doe zeker iets niet goed want de kok kijkt zo bedompt..’ kan zo maar transformeren in ‘Ik kan me voorstellen dat hij zich zorgen maakt. We gaan het samen voor elkaar krijgen’.

In Tamera, Portugal waar ik was zat ik in de tuingroep en wel liepen naar de tuin. De tuinman mopperde tegen mij dat iedereen altijd te laat was en zo het werk nooit af kwam. Ik stelde voor om vooraf eerst even een kleine deelronde te houden. Wie is wie en even hoe iedereen ervoor stond. Echter bromde hij dat er geen tijd voor was. Uiteindelijk hebben we het wel gedaan maar alleen de voorstelronde, er moest ten slotte gewerkt worden! Heel jammer want nog steeds was er geen hechte groep en werd er niet echt hard gewerkt voor hem. En wie wil er nu wel hard werken voor een mopperkont. Als we de deelronde hadden afgemaakt en de tuinman had zijn zorgen gedeeld. Bijvoorbeeld ‘Sorry ik ben nogal mopperig. Er is zoveel werk in de tuin dat nog gedaan moet worden en ik voel me een beetje overwerkt’. Dan had iedereen een stuk harder voor hem gewerkt, daar ben ik zeker van.

Familie bijeenkomst
Toen mijn vader en 2 zussen bij mij op bezoek waren, heb ik de praatstok een keer voorgesteld. Een beetje ongemakkelijk, stelde ik dit voor. Het was nieuw en het werd niet gelijk juichend ontvangen. Ik vertelde dat ik het wilde doen om te delen hoe het met me was, omdat ik daar behoefte aan had. Ik stelde voor dat ik zou beginnen en dat als ik de praatstok zou doorgeven aan de volgende, deze niet verplicht was om iets te zeggen. Hij of zij mocht de praatstok ook gewoon weer doorgeven. Ik had er geen druk op gelegd en ze gingen overstag. Ook legde ik vooraf uit wat de praatstok inhield en wat de regels waren. Het resultaat? Heel bijzonder! Er vloeiden zelfs traantjes. Waarom? Ik denk omdat het gevoel, het hart mocht spreken. Omdat er niet onderbroken werd maar respectvol geluisterd. We gingen meer de diepte in. Heel fijn om dit zo nu en dan met elkaar te doen. Ik voel dat het de onderlinge band versterkt.

Heldere en Helende communicatie
talking-stick2Wat ik ook mooi vind van regelmatig delen met de praatstok, en dus ook te delen hoe het met je gaat, is dat miscommunicatie en misverstanden worden voorkomen. In plaats van bijvoorbeeld zelf in te vullen waarom de ander chagrijnig is of afstandelijk doet hoor je het gewoon van de persoon zelf. En vaak is de reden een andere dan je zelf had ingevuld. De lichaamstaal die we dagelijks ongevraagd naar elkaar uitzenden krijgt op deze manier woorden. Het wordt helder(der), duidelijker en dat heeft een helende werking.

Vaak merk ik dat er vooraf, ook bij mij, weerstand is om te delen met de praatstok. Je kwetsbaar opstellen, het achterste van je tong te laten zien, is best eng. Achteraf, als we gedeeld hebben, merk ik vaak het tegenovergestelde. Opluchting dat het toch wel fijn was om dat te delen wat je eerst niet zo belangrijk leek. Dat het fijn is om toch wat dieper te gaan, net iets verder, vanuit je hart te delen wat je eerst niet durfde.

Zelf doen en ervaren?
Wil je zelf de Sharing Circle introduceren in je woongroep of werkkring en je weet niet zo goed hoe, dan kun je mij vragen om een keer een Sharing Circle bij jou te faciliteren. Ik kom dan bij jullie langs of jullie komen bij mij en we gaan na een korte uitleg gelijk aan de slag. Uiteindelijk moet je het gewoon doen en ervaren hoe het is. Mocht de groep niet echt open staan hiervoor dan kun je ze in elk geval vragen of ze het een keer willen proberen.  Stuur hiervoor een E-mail naar sharing-circle@zelfbewustleven.nl

[/read]

Verlichting

Verlichting is voor mij het lichter maken van mijn lijden

Het lijden
– dat ik het leven niet wil accepteren zoals het is
– dat ik niet goed genoeg ben
– dat ik niet mooi genoeg ben
– dat ik niet aardig genoeg ben
– dat ik bang ben dat anderen over mijn grenzen gaan
– dat ik bang ben om afgewezen te worden

Verlichting is voor mij dat ik hier mijn licht op laat schijnen. Op mijn donkere kanten die ik al mijn hele leven liever niet wil zien. Dat ze in mijn volle bewustzijn mogen komen.

– Dit is wie ik nu ben!
– Een mooie man die ik omarm met al zijn donkere kanten
– Deze mooie man mag er zijn!

Dat is voor mij Verlichting

Omgaan met emoties

Hierbij wil ik even een hele mooie en zuivere tekst delen uit het hoofdstuk ‘Omgaan met emoties’ uit het boek ‘Gesprekken met Jeshua’ van Pamela Kribbe. In de tekst wordt in gegaan op het verschil tussen gevoelens en emoties, hoe ze te herkennen en hoe ermee om te gaan. Mooier en helderder kan het niet volgens mij. Een echte aanrader dus.

Pamela Kribbe channelt (geeft de woorden door van ) in deze tekst Jeshua, een spirit die zegt ooit Jesus te zijn geweest. Voor mij voelt dit heel waar aan. Mocht je hieraan twijfelen dan is dat geen probleem want de inhoud van de tekst kan je er helemaal los van zien.

Lees verder

Boeddha spreekt

Kort geleden ben ik naar een channel workshop geweest van Prageet, waarin je leerde om contact te maken met je eigen spirituele gidsen. De workshop gaf je mooie handvaten om je eigen channel te openen en hiermee te oefenen. Het was heel bijzonder. Ik kreeg zelf contact met een gids die zich melde als Kaboe. Mijn mind is er nog niet over uit of dit nu een gids was of dat ik het zelf bedacht. Desondanks voelde de boodschap heel waar aan. De boodschap van Kaboe was dat ik naar de vogels in het bos moest luisteren omdat die belangrijke informatie voor mij hebben. Omdat ik net verhuisd ben en er veel indrukken op me af komen heb ik nog niet de rust gevonden om dit advies goed op te volgen.

Ik deed de oefening met Nicolette die ik op de workshop ontmoette. Zij kreeg die avond ook contact met “de Boedhha” en er kwamen hele mooie woorden uit haar mond. Heel bijzonder. De volgende dag mailde ze me dat ze weer contact had gehad en dat ze tijdens dat contact alles in een flow had opgeschreven. Wauw!!! Wat een mooie tekst. Ik heb haar gevraagd of ik dit op mijn weblog mocht zetten. En dat mocht. Bij deze dan. Lees verder

Je eigen keuzes maken

Hieronder een hele mooie audio channeling ‘Je eigen keuzes maken‘ van Pamela Kribbe. Zij channelt naar eigen zeggen de ‘universele christusenergie’. Klinkt misschien een beetje zweverig voor als je hier nog niet echt bekend mee bent. De channeling is echter zo zuiver en helder dat het zowiezo de moeite waard is om er eens naar te luisteren.

De tekst is ook hier te lezen. Voor meer channelings ga naar de website http://www.pamela-kribbe.nl/

10 tips voor meer flow in je leven

Deze mooie tips kwam ik tegen op Earth-matters.nl en zij hebben het weer van ahealthylife.nl

Doe dingen waar je hart ligt
Als je iets doet wat je helemaal ziet zitten dan kan je hart zich openen en kan de uitwisseling en het samenspel beginnen zonder dat de mind ertussen komt.

Schakel je innerlijke stem even uit
Het stemmetje in je hoofd, en dan met name de criticus, kan ervoor zorgen dat je veel teveel nadenkt en niet vanuit je gevoel verbinding maakt met je omgeving. Teveel nadenken kan het stromen en vloeien van je leven blokkeren. Probeer daarom stil te worden van binnen. Het stil-worden kun je oefenen en trainen zoals een spier: in het begin is het moeilijk om een minuut je gedachtes stil te krijgen, maar als je elke dag oefent dan zal je steeds langer stil kunnen zijn en in een super concentratie terecht komen.

Neem niet alles zo serieus
De criticus in ons is streng en neemt alles heel serieus. Het is goed om soms iets kritisch te bekijken, maar hoe fijn is het om het allemaal even wat minder serieus te bekijken en het leven te laten gebeuren en het te laten stromen?

Mediteer
Mediteren is een manier om te leren in het moment te leven en te zijn. Vaak zijn we bezig met het verleden of de toekomst. Via de meditatie kan zich ook aandienen wat er in de diepe lagen in je ziel speelt zodat je dit in kan zetten om meer contact met jezelf en de omgeving te maken.

Ga wandelen in de natuur
Wandelen is een van de gezondste dingen die je kunt doen. Door te wandelen gaat je lichaam stromen en daarmee ook je geest. Het ritme van elke pas kan genezend en aardend werken. Vooral als je in de natuur loopt kun je contact maken met je omgeving en jezelf. Hoe vaak heb je echt contact met jezelf of staat er een computer, tv of iets anders tussen?

Deel je kwaliteiten
We hebben allemaal onze eigen unieke kwaliteiten. Als we onze kwaliteiten inzetten kost dit meestal geen energie, maar geeft het juist energie. Wat is er mooier dan je eigen kwaliteiten delen met anderen om samen verder te komen in verbinding?

Fouten maken mag best
Angst om het niet goed te doen en dus fouten te maken zorgt ervoor dat het proces van stromen, één- worden en verbinding stagneert. Elk mens maakt fouten en van fouten maken kun je waardevolle lessen leren. Als je geen fouten maakt, dan leer je ook niet veel. Omarm daarom fouten en haal het beste uit de situatie. Fouten maken doet iedereen toch, daarom kun je maar het beste kiezen voor een ja tegen het leven. Juist als je bang bent om fouten te maken gaat het niet stromen. Probeer maar eens na te denken over hoe je moet fietsen als je op de fiets zit, grote kans dat je gaat vallen.

Zoek naar het plezier
Waar word je enthousiast van en waar krijg je plezier van? Je innerlijke kompas vertelt je wat goed is om te doen. Je kunt enorm groeien door uit je comfortzone te treden en daardoor meer te durven en angsten los te laten. Als je plezier hebt gaat de tijd altijd twee keer zo snel en dus een teken dat je in de flow bent!

Blijf bij jezelf
Er zijn al anderen genoeg, dus probeer bij jezelf te blijven. Als je beantwoordt aan je diepste wensen zonder daarbij naar angsten te luisteren, dan zal je merken dat het leven soepeler verloopt. Leef je alleen voor anderen of alleen voor jezelf? Als je hierin een evenwicht vindt, dan draag je elkaar zonder jezelf tekort te doen en dat geeft energie om te verbinden.

Zorg voor een stevige basis
Wanneer je goed hebt geslapen en zuivere voeding tot je neemt, heb je de energie om positief aan de slag te gaan met je omgeving. Zit je met veel stress of een probleem? Probeer hier dan over te praten en je te uiten, zodat dit niet het stromen van de energie kan beïnvloeden.

Weet jij de Weg?

Hele gaaf filmpje! Omvat heel veel. De Matrix waar we velen van ons zich in bevinden. Steeds meer mensen beseffen dit en bewandelen hun eigen unieke weg, los van de gebaande en voorgeprogrammeerde paden. Ook al is deze weg voor ieder persoon uniek, komt deze weg uit bij de eigen innerlijke bron die verbonden is met alles / het al / het universum/ het oneindige niets. Laten we samen deze weg bewandelen!