Stilte voor de storm

Vandaag ben ik wederom vroeg opgestaan omdat het een hele mooie dag gaat worden en inmiddels ook is! Om kwart voor 8 zit ik op mijn vouwfiets om naar het bos te fietsen. Als ik aankom besluit ik eerst te gaan mediteren en zetel ik me net als gisteren in het warme ochtendzonnetje die aangenaam op me schijnt.
 
In de meditatie voel ik me al snel zakken in mijn rust. Mijn lichaam voelt kalm en prettig aan. Als ik stiller wordt voel ik helemaal onder in mijn linker long een hele subtiele vastzittende energie, een soort knoop. Ik realiseer me dat dit dezelfde plek is waar al eerder bij mij een longontsteking is ontstaan en waarvoor ik in het ziekenhuis opgenomen moest worden. Ik besef dat deze plek een kwetsbare plek is geworden. Heel kort flits er een gedachte door me heen dat het Corona virus het op de longen voorzien heeft. Ik ga met mijn aandacht naar deze plek toe en observeer deze plek en het gebied er omheen. Ik voel meer ruimte komen in dit gebied, alsof de verkramptheid van de knoop losser wordt. Het voelt helend en ik herhaal dit nog een aantal keer.
 
Het uur vliegt om en ik voel me goed in mijn lijf zitten. De zon schijnt nog steeds vel en er staat een koude wind die ik door de straling van de zon heel goed kan hebben. Ik twijfel geen moment om mezelf uit te kleden, de kou toelatende en langzaam het water in te gaan. Eenmaal uitgekleed voelt de wind aangenaam aan en ik ben blij dat dat zo is. Mijn hoofd was daar kennelijk nog niet helemaal zo zeker van.
 
Ik ga langzaam het water in. Het water voelt prikkelend koud aan en ik merk dat ik dit goed kan toelaten. Er is geen verbetenheid. Er staan echter kleine golfjes. Op de grens van het water en de lucht, in mijn nek gebied, schommelt de kou heen en weer. In eerste instantie voelt dat onaangenaam en pijnlijk aan. Ik merk dat er angst op zit dat dit niet goed voor me is. Als ik er met mijn onverdeelde aandacht heen ga wordt het langzaam minder. Als ik mijn aandacht naar mijn lichaam breng merk ik dat ik de kou goed kan aanvaarden. Op een gegeven moment voelt het bijna als een warme sensatie en ik vraag me af of dit mijn interne kachel is die aanspringt. Ik voel me heel kalm worden (niet te verwarren met slaperig) en gevoelsmatig kan ik er wel 10 minuten in blijven. Dat doe ik niet en ga er na zo’n 2 minuten uit. Als ik er uit ga heeft de koude wind geen vat op me. Ik droog me rustig af en doe langzaam mijn kleren weer aan. Mijn lijf voelt aan alsof er vloeibare fishermens friend in mijn aderen is geïnjecteerd, alsof al mijn cellen uit hun slaap zijn gewekt.
 
Als ik terug naar huis fiets flitst er een besef door me heen dat er een zware storm aan zit te komen en dat ik me al mentaal en fysiek aan het voorbereiden ben. Niet wetende wat er allemaal op me af gaat komen besluit ik om de storm zo goed mogelijk door te komen.

De volgende ochtend

Sluimerend ongemak

Deze mooie heldere ochtend ben ik er vroeg uit om naar het meer te wandelen met mijn hondje.

Daar aangekomen heb ik me comfortabel in het zonnetje genesteld en mijn meditatie timer op een uur gezet. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn tijdens de meditatie, ik heb allerlei gedachten en merk dat mijn aandacht niet bij mijn lichaam is. Als ik daar op focus merk ik een licht zeurend ongemak in mijn lichaam. Heel subtiel maar groot genoeg om de meditatie af te willen breken, om het niet te hoeven voelen. Ik besluit om dit niet te doen, om te kijken waar dit ongemak zich huist in mijn lichaam, mijn aandacht er naartoe te brengen. Het ongemak zit in mijn borst- en maaggebied. Naarmate ik dit gebied en langer observeer en toelaat wordt het ongemak dat er huist lichter. Langzaam verleg ik mijn focus weer op andere plekken in mijn lichaam. Nog een aantal malen herhaalt dit proces van het voelen en toelaten van ongemak zich.

Aan het einde van de meditatie heeft de blauwe lucht plaats gemaakt voor grijze wolken. Er is een lichte teleurstelling, want de koude wind en de afwezigheid van het warme zonnetje maken dat ik niet veel zin heb om het water in te gaan. De gedachte komt in me op om dit keer maar niet te gaan, dat is ook goed. Toch besluit ik om me heel langzaam uit te kleden en te kijken of het lukt om de oprukkende kou toe te laten. Als het niet lukt of goed voelt dan kan ik het alsnog afbreken. Als ik inmiddels alleen nog maar mijn onderbroek en t-shirt aan heb, blijkt dat ik de koude goed heb kunnen toelaten. Het voelt als een kleine overwinning en de dip in het water is vervolgens een peulenschil. Ik droog me af en kleed me langzaam weer aan.

Als ik terug wandel voel ik elke vezel in mij lijf, een wolk van energie. Ik voel me tevreden en dankbaar.

Leren vliegen

Vrijwel elke dag maak ik een lange wandeling van 35 minuten naar een heel mooi meertje bij mij in de buurt. Daar aangekomen ga ik 45 tot 60 minuten mediteren en neem ik een duik. Ik blijf daar dan maximaal 2 minuten in en probeer de kou dan helemaal toe te laten. Als ik er dan weer uit kom dan voelt de buitenlucht bijna warm aan. Ik kleed me dan aan en wandel dan weer terug door het bos. De eerste 10 minuten voelt het dan alsof er ijs door mijn aderen stroomt. De eerste keer dat ik dat voelde was ik bang dat ik te ver was gegaan en begon enorm te bibberen. De keren erna bleven deze extreme bibberbuien uit en voelde ik dat mijn lichaam dit makkelijk kon hebben. De lading was er een beetje af.

[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]Onlangs voelde ik dat er nog weerstand tegen de kou was tijdens het uitkleden, me alvast wapenende tegen het koude water. Echter voelde deze weerstand onprettig dus bedacht ik me om de kou tijdens het uitkleden al toe te laten. Ik heb geleerd tijdens de Vipassana dat de grootste component van de weerstand mentaal is en dus niet fysiek, al lijkt het aanvankelijk wel zo. De angst voor de kou dus. En dat werkte enorm, de lading was er af en het water in ging weer een stuk makkelijker.

Vanochtend toen ik bij het meertje aan kwam besloot ik eerst het meertje in te gaan en daarna te mediteren. Best wel spannend omdat ik dan met met een koud lichaam ga mediteren. Maar ik wilde graag uitproberen of ik de kou kan toe laten tijdens het mediteren zonder dat ik beweeg om me op te warmen. Het toe laten van de kou tijdens het uitkleden werkt weer en ik loop ontspannen het water in. Het helpt ook wel dat het vrij warm is voor de tijd van het jaar. Het ijskoude water kan ik dit keer ook makkelijk toe laten. Aanvankelijk doen mijn botten pijn van de kou maar dat gaat langzaam weg. Ook adem ik rustig diep in en uit bewust mijn lijf voelende en de kou toelatende. Na ongeveer 2 minuten ga ik er uit. Ik voel me heel levendig en de buitenlucht voelt lekker aan op mijn blote lijf.

Heel rustig droog ik me af en kleed ik me aan. Mijn kleding fungeert de eerste minuten als een ijskast omdat mijn lichaamsweefsel nog ijskoud is. Ik ga rustig zitten op een kleed dat ik ook over mijn benen heen sla. Ik zet mijn timer op 60 minuten.

Ik merk dat ik heel rustig en kalm ben en de kou heel goed kan toelaten. Mijn hele lichaam tintelt en er gaan golven van koude energie door me heen. Echter voelt het heel prettig en licht aan. Ik voel me heel behaaglijk terwijl ik voel dat mijn lichaam ijskoud is. Ik merk dat ik me niet eerder tijdens mijn meditaties bij het meer zo licht en kalm heb gevoeld. De energiegolven die door me heen gaan voelen als ontladingen en ik voel hoe verbonden al mijn cellen in mijn lichaam met elkaar zijn. Ik voel mijn voeten kouder worden en herinner me dat ik dat eerder niet zo fijn vond. Nu voel ik vooral de enorme behagelijkheid en kalmheid waar ik me in bevind. Alles voelt licht en mijn lijf voelt ontspannen. Het uur vliegt om en tijdens de wandeling terug geniet ik enorm na van de fijne meditatie en de lichtheid die nog steeds in me is. Ik droom wel eens dat ik kan vliegen door energie uit mijn handen te zenden. Tijdens de wandeling probeer ik dit ook. Ergens hoop ik dat het me een keertje gaat lukken (-:

Ik kijk uit naar de volgende ervaring.

[/read]

Verslag van mijn 4e Vipassana 10-daagse

Inmiddels 2 dagen uit de Vipassana 10-daagse. 1 van de mooiste cadeaus die ik me de afgelopen jaren, jaarlijks heb gegeven.

Na de 4e keer het inzicht dat nog dieper in daalt, het kwartje dat nog een keer valt, de pijn of ongemak die ik voel is niet puur fysiek. De grootste component is het geestelijk lijden die ik er boven op stapel. Uit de 10 daagse gekomen te zijn en terug fietsende met windkracht 6 tegen ervoer ik dat er geen weerstand zat op het fietsen in de tegenwind. Ik kon het volledig omarmen, niet vechten maar gewoon rustig fietsen en genieten van de heerlijke frisse lucht.

Ik dacht dit keer, nou na 3 keer is het nu wel een eitje. Dat viel toch weer vies tegen de eerste 4 dagen. Vooral het zitten in 1 positie is vele malen zwaarder dan thuis mediteren. De geest verdriedubbelt de pijn en het ongemak wetende dat het lichaam nog vele uren moet. Dit is 1 van de key elementen die we ook leren, dat het grootste gedeelte van het lijden door onze mind wordt veroorzaakt. Dat is ook de reden waarom je 10 dagen achtereen vele uren (8 tot 10 uur per dag) mediteert, dit inzicht in levende lijve te ervaren en dat je in staat bent om dit geestelijk lijden er van af te halen. Wat over blijft is het neutraal observeren van de pijn of ongemak. Het kunnen zijn met je pijn of ongemak zonder de aversie ervoor. Dit is en voelt heel bevrijdend.
[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]

Wil je deze inzichten blijven behouden en leven dan is het essentieel dit lichaamsbewustzijn te houden door dagelijks te mediteren. Geadviseerd wordt 2 x een uur per dag. En te onthouden (en dan ook doen) dat je dit ook in de rij bij de kassa kan doen of op je werk of tijdens het wande;en. Uit je hoofd/mind in je lichaam.

Wat doe je nu eigenlijk in de Vipassana?

10 dagen lang ga je je lichaam observeren, de fysieke sensaties die je voelt over je hele lijf. Je scant je lichaam middels een vrije flow, vergelijkbaar met als je je langzaam in water laat zakken en elke keer op het grensvlak van het water je lichaam voelt. Zo ook in de vrije flow, kun je elk stukje van je lichaam leren voelen, tot op het subtielste niveau. Later ga je ook je lichaam in. Zo leer je steeds scherper te observeren wat er in je lichaam gebeurt en leer je steeds subtielere sensaties/energieën waar te nemen.

Een grove pijn in de knie blijkt ineens uit allerlei kleine pijntjes te bestaan die opgeteld eerst als een grove pijn manifesteerde, maar nu scherper waarnemende uit meerdere facetten bestaat en zo ook veel beter te dragen is.

Wat je leert

  •  “Anicha” wat betekent: alles veranderd of gaat voorbij. Dit wetende maakt ongemakken draagbaar en super fijne sensaties kun je zo leren relativeren, ook dat gaat voorbij.
  • Je leert gelijkmoedig te bijven bij onprettige gewaarwordingen maar ook bij hele prettige gewaarwordingen
  • Ik vind de techniek die je leert enorm goed en het werkt ook. De theorie/uitleg vind ik soms dogmatisch en het wordt gebracht alsof het de enige juiste weg is

Ook doen?

Wil je dit ook doen, dan kun je dit over de hele wereld doen. In Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en vele andere landen over de wereld. In België start elke 2 weken een 10 daagse (in Nederland 1 per jaar) en is ook het dichtste bij. Je kunt je aanmelden voor een 10 daagse op de website https://www.dhamma.org/nl/index. Het is ontzettend populair en je moet je dan ook 3 tot 4 maanden van te voren opgeven. In de cursussen lijst staan de data en op welke datum en tijdstip de inschrijving start. Als hij om 20:00 start zorg dan dat je dan ook naar de inschrijving gaat want hij kan zo maar in een kwartier volgeboekt zijn.

Wat kost het? Je mag zelf bepalen wat je ervoor wil geven. Je betaalt voor de volgende cursist, zo brengen ze het, en een vorige cursist heeft dus voor jou betaald.

Zie ook hier mijn verslag van mijn 3e en hele mooie Vipassana 10-daagse.

[/read]

Verslag van een hele mooie Vipassana 10-daagse!

Wow wat een mooie Vipassana 10-daagse heb ik achter de rug! Mijn derde inmiddels. Tijdens deze retraite heb ik een hele mooie bewustzijnssprong ervaren en daar ben ik heel dankbaar voor.

Vipassana is een 2500 jaar oude meditatietechniek waarbij je heel diep in je mentale- en lichaamsbewustzijn duikt. In de 10-daagse ga je tien dagen lang in absolute stilte, 9 tot 10 uur per dag mediteren. Je mag dus niet met elkaar praten maar ook niet non-verbaal communiceren (oogcontact bijvoorbeeld). Dat is geen kattenpis. Je moet dus goed gemotiveerd zijn om hier aan te beginnen.

Wat is het doel hier in godsnaam van 😐

In mijn woorden. Het is het volledig leren omarmen van het huidige moment. Wat er NU afspeelt binnen in je lichaam en geest. Hierbij zijn geest en lichaam onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Je leert in deze techniek heel scherp al je lichaamsgewaarwordingen te observeren, van grof tot heel subtiel. Dat kan zijn pijn in je knie, kou, warmte, tintelingen, kriebel, noem maar op.

Als je deze gewaarwordingen, plezierig of onplezierig, die vaak ook heel subtiel kunnen zijn, leert waarnemen met gelijke gemoedsrust dan reageer je niet meer met aversie of het willen vasthouden omdat het zo lekker is, maar observeer je dat je pijn, onbehagen of verlangen hebt. Dus ook met hele plezierige sensaties, je observeert ze gewoon. Hierdoor wordt je geest steeds kalmer en scherper. Dit is het begin van het einde van je (mentale) lijden.
[read more=”Klik hier om verder te lezen” less=”Sluiten”]

Hoe was het voor mij?

De eerste zeven dagen was het behoorlijk zwaar, zowel fysiek als mentaal. Fysiek is het zwaar omdat je zo lang in 1 houding moet zitten met heftige pijn in nek/rug en/of knieën als gevolg.

De eerste drie dagen waren moeilijk omdat je heel geconcentreerd je neusgebied moet observeren. Echter dwaalde mijn geest constant af in verhaaltjes over van alles en nog wat met betrekking tot mijn leven. Op dat moment ben je niet meer gefocust en als je daar dan bewust van wordt dan begin je weer opnieuw met observeren. Een pittige opgave omdat de geest toch het liefst wil afdwalen.

Op dag 4 is je geest scherp genoeg en ga je je hele lichaam observeren. Hierbij ga je alle gewaarwordingen observeren. De grove sensaties, zoals pijn in je rug of je knieën maar ook hele subtiele sensaties zoals warmte, luchtstroming over je huid tot aan hele subtiele tintelingen. Je kan het zo gek niet bedenken. Hoe scherper en kalmer je geest wordt, hoe subtielere sensaties je kunt voelen. Als dat goed lukt dan kun je met een vloeiende aandachtsflow je lichaam scannen. Dit voelt als een golf van subtiele tintelingen die door je lichaam gaan maar je kunt ook met je aandacht naar een klein plekje op je lichaam gaan en dit licht dan op als zo’n tinteling. Het kan zover gaan dat je fysieke lichaam in je bewustzijn helemaal oplost en je jezelf alleen nog maar als een wolk van trillende energie ervaart. Daar was ik dus ook lekker mee bezig. Echter voelde ik daarbij ook onrust omdat dit flowen ook weer niet heel makkelijk is. Ik had vaak de angst van ‘straks ben ik het kwijt’. Het was er namelijk niet altijd in dezelfde intensiteit.

Als je wilt weten hoe die subtiele energie aanvoelt, wrijf dan eens 10 seconden je handen stevig tegen elkaar en beweeg ze dan heel langzaam uit elkaar. Je voelt waarschijnlijk een wolk van tintelingen in en rondom je handen. Langzaam worden de tintelingen die je voelt steeds subtieler. Als je geest scherp is dan kun je overal op je lichaam hele subtiele energie voelen.

Bewustzijnssprong

Op de 7e dag kwam er een bewustzijnssprong. Ik werd me ineens bewust van mijn weerstand om te mediteren, de lange zit en de eventuele hevige pijn in de knieën. In deze meditatietechniek observeer je je lichaamssensaties en op deze 7e dag toen ik mediteerde dacht ik “waar voel ik nu eigenlijk deze weerstand in mijn lichaam”. Al observerend kwam ik er achter dat ik deze weerstand niet in mijn hoofd voelde, waar ik hem verwachte, haha, maar als een weeïg gevoel in mijn borstgebied. Eigenlijk was ik me dus tot nu toe onbewust van de weerstand. Hij was er wel maar als een gegeven van niet-acceptatie en ook als een gegeven dat niet geobserveerd kon worden, een vast gegeven dus. Toen ik deze weerstand ging observeren in mijn borstgebied nam hij in intensiteit af en loste hij tenslotte op. De weerstand was verdwenen!! Hierdoor was het uitzitten van een uur mediteren een peulenschil vergeleken met ervoor!

Ineens werd ik me ook bewust dat ik al die tijd mijn weerstand probeerde te ontlopen door overmatig met de vrije flow, het lekkere gevoel, bezig te zijn, en dus in mindere mate met de minder prettige sensaties zoals (heftige) pijn in mijn knie of mijn rug. Hier wordt ook op gehamerd in de 10 daagse maar blijkbaar wilde op een dieper niveau mijn ego niet aan.

De crux is nu, en dat leer je ook, dat hoe meer je gaat verlangen naar deze prettige sensaties in je lichaam hoe lastiger je ze gaat voelen. De geest wordt dan onrustig en verliest zijn scherpte en kalmte om ze te voelen.  Terugkijkende was mijn geest al die tijd onrustig en maar bezig om die prettige sensaties te voelen.

Het verdwijnen van de weerstand in mijn borst, voor het mediteren, staat voor mij gelijk met het aanvaarden van het huidige moment. Ik heb mijn weerstand omarmd. Ik ben zo blij met dit inzicht. Nu inmiddels 5 dagen later voelt mijn borstgebied nog steeds heel licht aan. Alsof er een last van me af is gevallen. Nu lukt het me ook beter om andere subtiele lichaamssensaties te voelen en aanvaarden, zoals bv. het weeïge gevoel in je maag gebied als je trek hebt. Natuurlijk voelde ik dat altijd al maar eigenlijk niet heel bewust. Ik had trek dus er moest eten in, haha.

Wat is de achterliggende theorie ?

Kort en bondig, de theorie in deze methode is dat de meesten van ons een aversie hebben tegen onprettige lichaamssensaties en en verslaving aan prettige sensaties. Het gevolg is een onrustige geest omdat het huidige moment je meestal niet geeft wat je verlangt. Daardoor zijn we geneigd pijn of andersoortige onprettige gevoelens in ons lichaam af te leiden met prikkels (TV, radio, entertainment) of te verdoven met bv. alcohol.

Voorts is de theorie dat je lichaam trillingsenergie is (wat nu ook wetenschap wordt aangeomen). Als je geest scherp genoeg is dan ga je deze trillingsenergie kunnen waarnemen en kom je er achter dat alles komt en gaat, zoals een golf, hij komt op en gaat neer. Op fysiek niveau zo ook met gewaarwordingen zoals pijn, kriebel, noem maar op. Als je daar uit eigen ervaring achter komt dan is de theorie dat je beter kan aanvaarden dat alles komt en gaat, in het geval van plezierige sensaties en ook beter kan relativeren in het geval van onplezierige gewaarwordingen zoals pijn. Niets is blijvend, alles is voorbijgaand. Deze term wordt ook wel Anicca genoemd , wordt uitgesproken als Anietsja.

Door gelijkmoedig te leren blijven bij zowel onprettige als prettige gewaarwordingen leer je het huidige moment te omarmen. De intensiteit van de onprettigheid neemt af of verdwijnt zelfs waardoor er een soort innerlijke rust in jezelf komt. Het kan dus zijn dat je nog steeds pijn voelt (bij mij was dat vaak in mij geopereerde knie) maar dat intensiteit enorm is afgenomen, in die mate dat het niet meer vervelend aanvoelt. Maar heel vaak verdween hij ook helemaal. En dat vind ik ook heel bijzonder. Door het (leren) omarmen van een onprettige sensatie verdwijnt hij of is hij niet meer prominent aanwezig en gewoon dragelijk. Hij is immers niet meer onprettig. Hij IS gewoon.

En IK KAN JE NU UIT EIGEN ERVARING VERTELLEN dat dat ook zo werkt. Dit motiveert mij enorm om in mijn dagelijkse leven te blijven mediteren en nog beter te leren mijn blokkades en weerstanden in mijn lichaam te gaan voelen en omarmen. Ik geloof dat als je dit doet zowel je geest en lichaam hier enorm baat bij hebben en dat je ziektes hiermee kan voorkomen.

Dagindeling Vipassana 10-daagse ?

S’ochtends sta je om 4 uur op en mediteer je in intervallen van 1 tot maximaal 2 uur. Dagelijks zijn er drie groepszittingen waar je aanwezig moet zijn en niet tussentijds even mag wandelen of lopen of zo. Na de derde dag is het de bedoeling dat je in zo’n groepszitting een uur lang zonder je houding te veranderen moet blijven zitten. De overige meditatie uren mag je in de zaal of op je kamer mediteren. Je kunt dus spijbelen als je wilt want er wordt niet gecontroleerd. Echter raad ik het je niet aan om te doen omdat het vele mediteren echt een functie heeft en je anders jezelf moet afvragen waarom je het eigenlijk doet.

Er zijn 3 grote pauzes. Na 2 uur mediteren s’ochtends om half 7 ontbijt en een uur rusten. Om 11 uur een warme maaltijd en anderhalf uur rust. En om vijf uur fruit voor nieuwe studenten en citroenwater voor oud studenten. Dat ben je dus na 1 tien-daagse en dus was het voor mij citroenwater drinken, een mooie kans dus om intermittend te vasten 🙂  wat ook goed voor je lichaam is.

S’avonds na een videolezing van anderhalf uur, waarin de theorie en de techniek wordt uitgelegd, ga je om 21:00 naar bed. Al die tijd mag je niet praten, geen contact met elkaar maken, ook geen oogcontact, niet schrijven en ook geen lichaamsoefeningen zoals yoga. Dit allemaal om te zorgen dat prikkels van buiten geminimaliseerd worden zodat je maximaal naar binnen kunt gaan in deze 10 dagen.

[/read]

 

Meditatie Cafe – vrijdag 28 december

 

MEDITATIE CAFÉ

 

In Meditatie Cafe gaan we samen eten, sharen, mediteren en een filmpje kijken. Meld je even vooraf aan zodat ik weet wie er komen.

Welkom / Potluck – 18:30

Het is de bedoeling dat je zelf wat te eten en drinken meebrengt als bijdrage voor de maaltijd. Ik regel koffie en thee en het cafe. Heb je zin om mee te helpen voorbereiden of gewoon te genieten van de plek dan ben je ook welkom om eerder te komen. Je bent dan welkom vanaf 17:00.

Sharing – 19:30

Alvorens we gaan mediteren gaan we in een cirkel delen wat er op dat moment in ons om gaat of wat er op dat moment in ons op komt. Ook is het goed om niks te delen als je daar geen behoefte aan hebt.

Mediteren  20:00

We gaan een uur mediteren. Ik wil voorstellen om dit keer de Vipassana meditatie te doen maar wat mij betreft laten we het van het moment afhangen. Een aantal meditatie vormen zijn:

  • Geleide meditatie, waarbij een persoon ons door de meditatie leidt
  • Vipassana  waarbij we in stilte gewaar worden wat er in ons lichaam en geest om gaat
  • Concentratie meditatie, waarbij we de aandacht richten op een object, beeld, geluid of ademhaling
  • Mantra meditatie, waarbij we de aandacht richten op een geluid, woord, zin of zinnen

Korte film – 21:00

Na de meditatie gaan we nog een filmpje kijken die je recht in je essentie raakt.

Lees verder

Wil je effectief met je tijd omgaan? Ga mediteren.

Ik heb gemerkt dat ik als ik onrustig of besluiteloos ben, ik niet heel effectief met mijn tijd om ga. Ik heb besloten dat als ik deze onrust opmerk ik dan 10 minuten ga mediteren. Ik heb gemerkt dat dan meestal de rust terug keert en is er weer focus op wat ik wil gaan doen. Ook dit bericht schrijf  ik nadat ik gemediteerd heb. Daarvoor was ik onrustig en besluiteloos. Ik had daarvoor ook niet bedacht om dit bericht te gaan schrijven.

Bashar die wordt gechanneld door Daryl Anka wees me hier op. In de I am meditatie zegt hij:

Whenever you experience the idea of fear and you experience the idea of doubt, go back to a state of absolute knowingness.

Dus wanneer je opmerkt dat je onrustig bent of besluiteloos ga 5 of 10 minuten mediteren. De meditatie kan eventueel ook hardlopen, wandelen of afwassen zijn. Als je er maar uit je hoofd door gaat en terug keert in je rust, in je buik, in je lichaam. Na de meditatie ga je zoveel beter met je tijd om. Je bent namelijk beter gefocust. Je bespaart dus tijd. Voorts krijg je er een berg innerlijke rust voor terug waar je U tegen zegt. 

Heb je moeite om dit toe te passen hang dan in grote letters de tekst ‘Onrustig? Mediteren?’ op in je gezichtsveld of vraag  je partner, die vaak de onrust sneller opmerkt als jij, om je er op te attenderen. Zelfs dan is het niet altijd makkelijk om uit je onrustige comfortzone te gaan en te mediteren. Toch alleen al de gedachte dat je het zou kunnen doen maakt je er langzaam rijp voor om het op een gegeven moment wel te doen. Ik kan uit ervaring spreken. 

Liefde

Al mediterend
naar de onmetelijke wolkenvormen
 kwam een geluksgevoel naar boven drijven. 
Het geluksgevoel baande zich een weg
door sluimerend verdriet en eenzaamheid. 
Ik besefte dat liefde er altijd is
te midden van verdriet, eenzaamheid
en geluk.

Interactieve Meditatie

Ik heb pas geleden een workshop Interactieve Meditatie gedaan. Ben er super enthousiast over. Het is een oefening om dichtbij jezelf te blijven in de praktijk van alledag en in het contact met anderen. Bij gewone meditatie heb ik gemerkt dat ik in contact kom met mijn innerlijke zelf en dat is heel fijn. Echter in het gewone leven en in contact met anderen dwaal ik daar nogal eens vanaf. Ik vroeg me daarom al eerder af hoe deze oefening (meditatie) ook kon doen in het contact met anderen. Dus hoe kan ik contact blijven houden met mijn diepste zelf in het contact met anderen. Op deze workshop heb ik zoiets ervaren. De workshop bied soelaas voor mensen die veel in hun verstand zitten, mensen die veel in hun gevoel zitten of een combinatie daarvan. 

Wil je hier meer over weten ga dan naar http://www.levendgewaarzijn.nl/

 

Stap in de Cirkel van Liefde

Als je je aansluit in de cirkel van liefde is het enige wat je hoeft te doen om van tijd tot tijd onvoorwaardelijke liefde de wereld in te sturen. Het zou mooi zijn als je elke dag een momentje zou kunnen nemen om dit te doen. Maar al doe je het 1 x in de week of in de maand dan helpt dat ook. Je kunt zelf bepalen hoe en wanneer je dit doet, bijvoorbeeld tijdens een meditatie of gewoon even ogen dicht bij het ontbijt of bij de bushalte.

De liefde kun je sturen naar alles wat in je gedachten opkomt. Dat kan je familie zijn, vrienden maar ook collega’s of mensen die je kent van het nieuws of TV. Het kan ook je huisdier zijn of misschien wel onze planeet. Je kunt beginnen met de mensen die je lief hebt, daarna de mensen waar je neutraal tegenover staat. Als ze in je gedachten opkomen probeer daarna liefde te sturen naar de mensen waar je wrijving mee hebt. Als dat lukt dan kun je proberen liefde te sturen naar mensen die in jou ogen onrecht aandoen.

Hoe werkt het? Ik geloof zelf dat we met onze gedachtekracht de wereld om ons heen kunnen beinvloeden. Maar bovenal beïnvloedt je hiermee jezelf en zal je met meer liefde en innerlijke vrede de wereld om je heen benaderen. De mensen die jij ontmoet zullen dit voelen en hier door geraakt worden en dit weer doorgeven.

Hoe sluit je je aan? Door het gewoon te doen. Wil je anderen laten zien dat je het doet om hen te stimuleren het ook te doen, ga dan naar de Facebookpagina.