Stilte voor de storm

Vandaag ben ik wederom vroeg opgestaan omdat het een hele mooie dag gaat worden en inmiddels ook is! Om kwart voor 8 zit ik op mijn vouwfiets om naar het bos te fietsen. Als ik aankom besluit ik eerst te gaan mediteren en zetel ik me net als gisteren in het warme ochtendzonnetje die aangenaam op me schijnt.
 
In de meditatie voel ik me al snel zakken in mijn rust. Mijn lichaam voelt kalm en prettig aan. Als ik stiller wordt voel ik helemaal onder in mijn linker long een hele subtiele vastzittende energie, een soort knoop. Ik realiseer me dat dit dezelfde plek is waar al eerder bij mij een longontsteking is ontstaan en waarvoor ik in het ziekenhuis opgenomen moest worden. Ik besef dat deze plek een kwetsbare plek is geworden. Heel kort flits er een gedachte door me heen dat het Corona virus het op de longen voorzien heeft. Ik ga met mijn aandacht naar deze plek toe en observeer deze plek en het gebied er omheen. Ik voel meer ruimte komen in dit gebied, alsof de verkramptheid van de knoop losser wordt. Het voelt helend en ik herhaal dit nog een aantal keer.
 
Het uur vliegt om en ik voel me goed in mijn lijf zitten. De zon schijnt nog steeds vel en er staat een koude wind die ik door de straling van de zon heel goed kan hebben. Ik twijfel geen moment om mezelf uit te kleden, de kou toelatende en langzaam het water in te gaan. Eenmaal uitgekleed voelt de wind aangenaam aan en ik ben blij dat dat zo is. Mijn hoofd was daar kennelijk nog niet helemaal zo zeker van.
 
Ik ga langzaam het water in. Het water voelt prikkelend koud aan en ik merk dat ik dit goed kan toelaten. Er is geen verbetenheid. Er staan echter kleine golfjes. Op de grens van het water en de lucht, in mijn nek gebied, schommelt de kou heen en weer. In eerste instantie voelt dat onaangenaam en pijnlijk aan. Ik merk dat er angst op zit dat dit niet goed voor me is. Als ik er met mijn onverdeelde aandacht heen ga wordt het langzaam minder. Als ik mijn aandacht naar mijn lichaam breng merk ik dat ik de kou goed kan aanvaarden. Op een gegeven moment voelt het bijna als een warme sensatie en ik vraag me af of dit mijn interne kachel is die aanspringt. Ik voel me heel kalm worden (niet te verwarren met slaperig) en gevoelsmatig kan ik er wel 10 minuten in blijven. Dat doe ik niet en ga er na zo’n 2 minuten uit. Als ik er uit ga heeft de koude wind geen vat op me. Ik droog me rustig af en doe langzaam mijn kleren weer aan. Mijn lijf voelt aan alsof er vloeibare fishermens friend in mijn aderen is geïnjecteerd, alsof al mijn cellen uit hun slaap zijn gewekt.
 
Als ik terug naar huis fiets flitst er een besef door me heen dat er een zware storm aan zit te komen en dat ik me al mentaal en fysiek aan het voorbereiden ben. Niet wetende wat er allemaal op me af gaat komen besluit ik om de storm zo goed mogelijk door te komen.

De volgende ochtend

Lekker naar buiten in de natuur

Deze ochtend was ik lekker in de natuur met mijn hondje en kon het niet laten om mijn blijheid en ongevraagde adviezen de wereld in te werpen. Natuurlijk maak ik me ook zorgen nu midden in de Corona crisis. Vooral om mijn ouders. Tot nu toe is er echter in mijn familie en kennissen kring nog niks aan de hand. Maar vooral wil ik me richten op de positieve en mooie dingen van het leven.

Een pas op de plaats

Mijn lichaam moe en mijn hoofd vol van de dag, besluit ik mijzelf en mijn hondje nog even uit te laten.

Telkens weer wordt ik verrast door de frisheid en energie die de buitenlucht me geeft, dit keer nog iets warm van de lente dag. Ik loop door het bos waar de bomen zich als silhouetten sprookjesachtig afsteken tegen de grijsblauwe hemel.

Als diamanten vonkelen de sterren door de bladerloze takken heen. Ik zie orion, betelgeuze, mijn favoriete ster Sirius en Venus die als een zaklamp zo vel, helderder dan normaal lijkt te schijnen.

Dit bijzondere schouwspel doet alle zorgen van vandaag verbleken en ik geniet ontzettend van dit moment. Er komt een gedachte in me op dat we een tijd van bezinning tegemoet gaan. Op 1 of andere manier voelt het kloppend, alsof de wereld het nodig heeft om even stil te staan.

Een pas op de plaats.

Prins of Dwaas

Dank aan Ine Timmerman voor dit mooie verhaal dat ze schreef voor Conscious magazine. Herkenbaar, haha, vanuit hoe mijn ex me soms zag. En ook herkenbaar hoe ik zelf als een blad aan de boom om kan slaan in hoe ik de ander ervaar.

——————

Prins of Dwaas

Mijn geliefde. Mijn prins op het Witte paard. Ik laat mezelf
betoveren doof zijn huid, zijn haar, zijn geur, zijn stem….
En dan zegt hij iets stoms. Vind ik. Het is alsof de hele roze
bril in één klap niet meer te vinden is. Wat een malloot. ‘Zie je
wel, ik voel totaal geen connectie met hem. Hij laat me alleen’.

Stop, Waar was ik?
Hoe kan zo’n aantrekking nou zo plots omslaan?

Als ik uitzoom en heel eerlijk kijk…. voelde het samensmelten
met hem heel fijn. Maar eigenlijk ook onvrij, want o wee, hij
moest wel voldoen aan het plaatje!
En het treft me direct: zowel het grijpen als het wegduwen
waren gekunstelde verhalen in mijn geest. Mijn geliefde is niet
alleen maar Mr Perfect. Hij is ook geen stompzinnige dwaas.
De werkelijkheid is volledig open. Ik geef toe dat ik geen idee
heb naar wie ik kijk.

Hij is een levend wezen met talenten, problemen, wit en
zwart, alles er op en eraan. lk kan hem net zo liefhebben, als
dat hij dood voor me neer valt. Hij kan iets moois zeggen of
me ontzettend kwetsen. En dat wilde mijn ‘kleine ik’ niet zien.
Maar hem werkelijk zien, is een bedding voor ware liefde.
lk haal diep adem. Ik sta de openheid toe. En hoe eng ik dat
vind. lk voel het verlangen dat hij mijn perfecte man is, met
daarbij de net zo oneindige angst. En de ruimte daar omheen.
Allemaal ik.

Het is alsof ik hem voor het eerst zie.
lk geef mezelf over in zijn wijd open armen.

De kracht van stilte

Dit mooie verhaal, uit het oude America van de indianen, over de kracht van stilte wil ik graag even delen.

Ik heb geleerd in mijn opvoeding, op school en op feestjes om in discussie te gaan met anderen, de ander niet uit te laten praten. Nog regelmatig betrap ik mij er op de ander niet uit te laten praten of niet te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, zo ingesleten is dit patroon.

Hoe onbevredigend voelt het als aan het einde van de discussie de kampen nog steeds even ver van elkaar verwijderd zijn en de harten gesloten.

Onderstaande vertelling uit het oude America van de Indianen herinnert mij er aan wat de kracht van stilte is, de kracht van luisteren, de kracht van open staan voor de ander, de kracht van stil durven zijn.

Wij in het algemeen en politici in het bijzonder kunnen hier nog veel van leren.
—–

A Native American Narrative about Silence:

We Indians know about silence. We aren’t afraid of it. In fact, to us it is more powerful than words. Our elders were schooled in the ways of silence, and they passed it along to us. Watch, listen, and then act, they told us. This is the way to live.

With you, it’s just the opposite. You learn by talking. You reward the kids who talk the most in school. At your parties, everyone is trying to talk. In your work, you are always having meetings where everyone interrupts everyone else and everyone talks five, ten, or a hundred times. You say it is working out a problem. To us it just sounds like a bunch of people saying anything that comes into their heads and then trying to make what they say come around to something that makes sense.

Indians have known this for a long time. We like to use it on you. We know that when you are in a room and it is quiet, you get nervous. You have to fill the space with sound. So you talk right away, before you even know what you are going to say.

Our elders told us this was the best way to deal with white people. Be silent until they get nervous, then they will start talking. They will keep talking, and if you stay silent, they will say too much. Then you will be able to see into their hearts and know what they really mean. Then you will know what to do.

[White people] don’t like silence or empty space. They like to argue. They don’t even let each other finish sentences. They are always interrupting, and saying, ‘well, I think…’

To Indians this is very disrespectful and even very stupid. If you start talking, I’m not going to interrupt you. I will listen. Maybe I will stop listening if I don’t like what you are saying. But I won’t interrupt you.

When you are done I will make my decision on what you said, but I won’t tell you if I disagree with you unless it is important. Otherwise I will just be quiet and go away. You have told me what I need to know. There is nothing more to say.

But this isn’t enough for white people. They want me to tell them what I think about what they are thinking, and if they don’t agree with me, they want to talk more and try to convince me.

You don’t convince anyone by arguing. People make their decision in their heart. Talk doesn’t touch my heart.

People should think of their words like seeds. They should plant them, then let them grow in silence. Our old people taught us that the earth is always speaking to us, but that we have to be silent to hear her…

Do you hear the sound of the prairie? That is a great sound. But when I’m talking, I can’t hear it.

As I began to love myself…..

Wow! Wat mooi  Dit mooie gedicht schreef Charlie Chaplin naar het schijnt op zijn 70e.

As I began to love myself
I found that anguish and emotional suffering
are only warning signs that I was living
against my own truth.
Today, I know, this is Authenticity.

As I began to love myself
I understood how much it can offend somebody
if I try to force my desires on this person,
even though I knew the time was not right
and the person was not ready for it,
and even though this person was me.
Today I call this Respect.

As I began to love myself
I stopped craving for a different life,
and I could see that everything
that surrounded me
was inviting me to grow.
Today I call this Maturity.

As I began to love myself
I understood that at any circumstance,
I am in the right place at the right time,
and everything happens at the exactly right moment.
So I could be calm.
Today I call this Self-Confidence.

As I began to love myself
I quit stealing my own time,
and I stopped designing huge projects
for the future.
Today, I only do what brings me joy and happiness,
things I love to do and that make my heart cheer,
and I do them in my own way
and in my own rhythm.
Today I call this Simplicity.

As I began to love myself
I freed myself of anything
that is no good for my health –
food, people, things, situations,
and everything that drew me down
and away from myself.
At first I called this attitude a healthy egoism.
Today I know it is Love of Oneself.

As I began to love myself
I quit trying to always be right,
and ever since
I was wrong less of the time.
Today I discovered that is Modesty.

As I began to love myself
I refused to go on living in the past
and worrying about the future.
Now, I only live for the moment,
where everything is happening.
Today I live each day,
day by day,
and I call it Fulfillment.

As I began to love myself
I recognized
that my mind can disturb me
and it can make me sick.
But as I connected it to my heart,
my mind became a valuable ally.
Today I call this connection Wisdom of the Heart.

We no longer need to fear arguments,
confrontations or any kind of problems
with ourselves or others.
Even stars collide,
and out of their crashing, new worlds are born.
Today I know: This is Life!

De paradox van keuze

We hebben geen keuze wat het leven voor ons in petto heeft
Maar we hebben wel keuze wat wij in petto hebben voor het leven

We hebben geen keuze wie en wat er op ons pad terecht komt
Maar we hebben wel keuze hoe we reageren op een gegeven situatie

Volgen we ons karma, ons lot

Of lichten we de sluier van ons bewustzijn
en doen we wat ons hoger zelf ons in fluistert

Verlichting

Verlichting is voor mij het lichter maken van mijn lijden

Het lijden
– dat ik het leven niet wil accepteren zoals het is
– dat ik niet goed genoeg ben
– dat ik niet mooi genoeg ben
– dat ik niet aardig genoeg ben
– dat ik bang ben dat anderen over mijn grenzen gaan
– dat ik bang ben om afgewezen te worden

Verlichting is voor mij dat ik hier mijn licht op laat schijnen. Op mijn donkere kanten die ik al mijn hele leven liever niet wil zien. Dat ze in mijn volle bewustzijn mogen komen.

– Dit is wie ik nu ben!
– Een mooie man die ik omarm met al zijn donkere kanten
– Deze mooie man mag er zijn!

Dat is voor mij Verlichting

Je eigen keuzes maken

Hieronder een hele mooie audio channeling ‘Je eigen keuzes maken‘ van Pamela Kribbe. Zij channelt naar eigen zeggen de ‘universele christusenergie’. Klinkt misschien een beetje zweverig voor als je hier nog niet echt bekend mee bent. De channeling is echter zo zuiver en helder dat het zowiezo de moeite waard is om er eens naar te luisteren.

De tekst is ook hier te lezen. Voor meer channelings ga naar de website http://www.pamela-kribbe.nl/

Je bent goed zoals je bent. Puur en krachtig.

Stel je eens voor dat je met je bewustzijn naar je buik gaat. Je kunt ademhalen naar je buik en voelen of er een spanning zit die weg wil vloeien. Je kunt een opening voelen, een holte in je buik en vandaar uit naar de aarde toe een anker of een staart visualiseren. Je kunt je voorstellen dat je bewustzijn zich nestelt in deze holte, in je buikholte, in deze ruimte.

Het bewustzijn IS. Het bewustzijn wil niks, doet niks, het IS. Het stroomt door je stuitje, je benen, je knieën en je enkels de aarde in.

Dit ben JIJ. Je voelt je rustig, je hoeft NIKS. Je bent goed zoals je bent. Puur en krachtig.

Je herinnert je weer je grootheid, je eenvoud, je heelheid. Vanuit deze stroom die door je voeten de aarde in trekt, maak je een cirkel om jezelf. Laat de energie van de aarde omhoog komen en trek in gedachten een cirkel om jezelf die tot boven je hoofd gaat en zich daar sluit.

Je voelt je heel en compleet in deze bol van bewustzijn, deze bol van JIJ. En je kijkt in deze bol en misschien zie je hier en daar donkere vlekken, energieën die niet helemaal helder zijn, emoties of gedachtepatronen.

Je ziet dat en je doet niks. Je neemt waar.

Het is goed zo.

~Moet je de bron schuldig blijven

Geluk

Geluk zit niet in het veranderen van hoe je nu bent.
Geluk zit in het ontspannen in hoe je nu bent.

Relaties veroorzaken geen pijn en ongelukkig zijn.
Ze brengen de pijn en ongelukkigheid die al in je is aan het licht.

Je emotie is niet het probleem, maar je weerstand ertegen.

Kijk heel diep in je onrust, 
en je zult slechts vrede vinden.

Hoe meer je herkent dat je niet het denken bent,
maar de waarnemer van het denken,
des te meer zal het denken zijn vermogen verliezen
om jou ongelukkig te maken.

Trust

I trust so much in the power of the heart and the soul.
I know that the answer to what we need to do next is in our own hearts.
All we have to do is listen, then take that one step further and trust what we hear.
We will be taught what we need to learn.

— Melody Beattie

21 december 2012 – begin van een nieuwe tijd

We zijn 21 december 2012 voorbij! Einde van een lange cyclus volgens de Maya kalender en het begin van een nieuwe. We staan aan het begin van een nieuwe tijd waarin we vaker gaan handelen ten behoeve van het geheel. Constructief en opbouwend. En minder vaak uit angst of eigenbelang. Dat is hoe ik er zelf naar kijk. Geen einde der tijden maar het gestage begin van een nieuwe meer positief georiënteerde tijd. In de tussentijd zullen er nog wel zaken die met het oude te maken hebben omvallen en sommige zijn nu al aan het omvallen. Zoals het financiële systeem. Dit kan met met pijn van loslaten gepaard gaan maar ook met opluchting dat het niet meer vastgehouden hoeft te worden en ruimte voor nieuwe ideeën en acties.

Leven we in een democratie of mediacratie?

We leven steeds meer in een Mediacratie in plaats van een Democratie waar de nieuwsmedia die de politiek zouden moeten checken onderdeel zijn geworden van de politiek. Hierin proberen de media net als in de politiek sterke invloed uit te oefenen op het publiek. De Telegraaf is hier in Nederland een heel duidelijk voorbeeld van. Ze stemmen hun berichtgeving af op hun politieke kleur. Verre van onafhankelijk dus. Deze documentaire geeft een realistisch beeld hoe de nieuwsmedia in de Verenigde Staten verworden zijn tot een politiek gekleurd roddel medium. Sterker nog, volgens de documentaire vertoont de huidige mediacratie sterke overeenkomsten met de samenleving uit het boek 1984 van George Orwell.

Wil je effectief met je tijd omgaan? Ga mediteren.

Ik heb gemerkt dat ik als ik onrustig of besluiteloos ben, ik niet heel effectief met mijn tijd om ga. Ik heb besloten dat als ik deze onrust opmerk ik dan 10 minuten ga mediteren. Ik heb gemerkt dat dan meestal de rust terug keert en is er weer focus op wat ik wil gaan doen. Ook dit bericht schrijf  ik nadat ik gemediteerd heb. Daarvoor was ik onrustig en besluiteloos. Ik had daarvoor ook niet bedacht om dit bericht te gaan schrijven.

Bashar die wordt gechanneld door Daryl Anka wees me hier op. In de I am meditatie zegt hij:

Whenever you experience the idea of fear and you experience the idea of doubt, go back to a state of absolute knowingness.

Dus wanneer je opmerkt dat je onrustig bent of besluiteloos ga 5 of 10 minuten mediteren. De meditatie kan eventueel ook hardlopen, wandelen of afwassen zijn. Als je er maar uit je hoofd door gaat en terug keert in je rust, in je buik, in je lichaam. Na de meditatie ga je zoveel beter met je tijd om. Je bent namelijk beter gefocust. Je bespaart dus tijd. Voorts krijg je er een berg innerlijke rust voor terug waar je U tegen zegt. 

Heb je moeite om dit toe te passen hang dan in grote letters de tekst ‘Onrustig? Mediteren?’ op in je gezichtsveld of vraag  je partner, die vaak de onrust sneller opmerkt als jij, om je er op te attenderen. Zelfs dan is het niet altijd makkelijk om uit je onrustige comfortzone te gaan en te mediteren. Toch alleen al de gedachte dat je het zou kunnen doen maakt je er langzaam rijp voor om het op een gegeven moment wel te doen. Ik kan uit ervaring spreken. 

De grote blinde vlek van de samenleving aangaande voedsel

Naar aanleiding van de documentaire Rauwer is een grote hetze ontstaan tegen de vrouw die haar zoon alleen rauw eten laat eten. Volgens de artsen is deze jongen ondervoed omdat zijn lengte achterblijft. Ik vraag het me af. Ik heb de jongen gezien op TV en er lijkt niks mis met hem te zijn. Ook zijn intelligentie is volgens mij boven peil en volgens zijn moeder blaakt hij van de energie. Sinds we massaal aan het suiker en vleeshormooninfuus zijn gegaan zijn we massaal de hoogte ingeschoten. Het is nog helemaal niet bekend wat de voor gevolgen voor de volksgezondheid dit heeft. Misschien is het groeipatroon van deze jongen wel eentje die hoort bij een voeding zonder suiker en hormonen.

Deze hetze toont aan wat voor een grote blinde vlek er is in de samenleving aangaande voedsel. Ik vind zelf dat de vrouw wel een beetje te extreem bezig is. Maar dan voornamelijk op het sociale vlak en de mentale druk die ze op haar zoontje legt. Maar goed, je moet van goede huize komen als ouder om niet ook hetzelfde te doen met je kind. We proberen toch allemaal onze kinderen onze eigen normen en waarden op te leggen en vaak gaan we daarin te ver.

Wat ik vele malen extremer vind is de voedingsgewoonten van de grote massa zelf. Te veel suiker, te veel kant en klare en geraffineerde producten met 0,0 voedingswaarde. Vlees met restanten van antibiotica en groeihormonen. Groenten en granen zitten vol met toegestane hoeveelheden gif. Opgeteld is dit niet teveel maar veel te veel met als gevolg de vele welvaartsziekten maar ook ADHD en allerhande moderne tijd stoornissen. Ik spreek dan nog niet over de vele duizenden kinderen en volwassenen die veel te zwaar zijn omdat ze veel te veel frisdrank, patat en suikerproducten eten. Daar heb ik nog nooit een uitzending van Pauw en Witteman over gezien.

En nu is er een bewuste vrouw die in deze krankzinnige maatschappij wanhopig op zoek is naar een alternatief en wordt ze neergesabeld door een grote groep mensen met een chronisch gebrek aan zelfreflectie.

De documentaire RAUWER was te zien bij de IDFA als opvolger van de documentaire RAUW die reeds in 2008 is gemaakt. Info, trailers en voorganger RAUW zijn hier te bekijken.

Trailer RAUWER

Liefde

Al mediterend
naar de onmetelijke wolkenvormen
 kwam een geluksgevoel naar boven drijven. 
Het geluksgevoel baande zich een weg
door sluimerend verdriet en eenzaamheid. 
Ik besefte dat liefde er altijd is
te midden van verdriet, eenzaamheid
en geluk.

Verwezenlijk je werkelijke kracht

Deze mooie passage las ik op earth-matters.nl in het  mooie artikel Verwezenlijk je werkelijke kracht

(Die to Love | Unmani | Vertaling: Joke Lochmans) 

Meestal nemen de mensen om ons heen aan dat er altijd wel iets met hen is dat geheeld of verbeterd dient te worden, dus wanneer je werkelijk inziet dat er niets mis is en dat er niets ontbreekt, kan dat in vergelijking een beetje vreemd of zelfs arrogant lijken. Het is, uiteraard, inderdaad arrogant als het gezien wordt als een houding of een aanname over jezelf, maar als je werkelijk inziet dat dit moment nooit ook maar iets meer kan zijn dan wat het nu is, en daaraan twijfelen is gewoonweg absurd, dan is het gewoon de realiteit en geen geloof of houding. Het geloof dat ik niet genoeg ben of de houding of de schijn dat ik onoverwinnelijk of sterk ben, zijn beide niets meer dan een dekmantel om de werkelijke kwetsbaarheid die ieder van ons voelt en is, te verbergen. Wat we ons vaak niet realiseren is dat de werkelijke kracht ligt in het voelen van de kwetsbaarheid. De echte kracht is hier al aanwezig en je hoeft niets te proberen of te forceren of te doen alsof. Het is de aard van het Leven zoals dat is. Het ligt in de kwetsbaarheid van het voelen van wat er ook maar aanwezig is. Het ligt in de reeds aanwezige energie die we fysiek voelen. Het heeft niets te maken met onze gedachten en interpretaties ervan (hoewel ook dat de Levensenergie is die zich op deze manier manifesteert). Als we er geen etiketjes op plakken, bestaat deze energie uit het geheel van alle sensaties die we voelen.