Één van mijn mooiste ontdekkingen vind ik wel de praatstok oftewel de Talking Stick. In de indiaanse cultuur wordt de praatstok gebruikt door de raadsleden om ‘het heilige standpunt’ te delen. Kort gezegd staat de praatstok voor spreken vanuit je hart, je eigen innerlijke waarheid, echt naar elkaar luisteren en elkaar niet onderbreken.
Ik kom uit een groot gezin waar we elkaar niet lieten uitpraten. Echte aandacht voor elkaars verhaal was er dus weinig. Buiten ons gezin was het niet veel anders. Op feestjes hadden de grootste monden het woord en als je je kwetsbaar opstelde dan werd je met een botte grap weggezet. Ik leerde me aan te passen aan de groep, dat was veilig.
Toen ik jaren later in een Yurt ging wonen en workshops Terug naar de Basis begon te geven, voelde ik intuïtief dat de praatstok daarin een plek moest krijgen. ’s Ochtends en ’s avonds deelden we in een cirkel wat er in ons leefde, zonder onderbrekingen of ongevraagd advies. Het effect was magisch. Er ontstond een mooie verbondenheid in de groep. De intentie om echt te luisteren bleef als een wolk van bewustzijn gedurende de hele dag aanwezig. Hoewel het maar een klein onderdeel van de workshop was, bleek het steeds een krachtige verbindende factor.
Vanuit kwetsbaarheid delen kan best spannend zijn. Toch merk ik telkens weer dat er na afloop juist opluchting en verbinding ontstaat wanneer iemand vanuit zijn hart spreekt.
De praatstok nodigt ons uit om iets te doen wat we misschien zijn verleerd: spreken vanuit het hart en werkelijk luisteren naar elkaar.
Tijdens mijn mini-retraite Terug naar je Basis gebruiken we de praatstok ook.
