Ik ben prachtig!

Als je een jeugd hebt gehad met een autoritaire vader en een niet inlevende moeder dan is het later niet makkelijk om je eigen pracht en schoonheid te zien. Met name de afgelopen 12 jaar heb ik mijn eigen innerlijke rugzak meerdere malen binnenste buiten gekeerd waardoor hij nu heel draagbaar is geworden. Mijn gevoel van eigenwaarde is hierdoor gegroeid. Lees verder

Onlosmakelijk verbonden

 

We zijn allemaal verbonden

In onze vreugde maar ook ons verdriet
In onze warmte maar ook onze kilte
In onze openheid maar ook onze geslotenheid
In onze volheid maar ook onze leegte
In onze trots maar ook onze schaamte

2 zijden van dezelfde medaille
onlosmakelijk verbonden

Ook als je de verbinding niet voelt
Ook als je je afgescheiden voelt

Ook dan ben je verbonden

Met alles om je heen
Met alles wat is

De disbalans tussen vrouwelijke en mannelijke energie in relatie tot deze tijd

Een mooi interview tussen Jorn Luka en Karen Hamaker over de disbalans in vrouwelijke en mannelijke energie en hoe dat heeft geleid tot de chaos waar we nu inzitten met als voorbeeld Ukraine VS Rusland of wat daar volgens haar echt speelt. En wat wij nou zelf kunnen doen om die vrouwelijke en mannelijke energie weer in balans te krijgen.

Het einde van een tijdperk

Ik wil even stil staan bij de onbekende vrouw die Johan D met zijn woorden en daden onlangs beschadigde. Eeuwen lang hebben mannen vrouwen misbruikt en zelfs nu is het nog alom aanwezig. Ik ken zelf nogal wat vrouwen die last hebben gehad van seksueel misbruik en ook in mijn eigen familie was het er. Veel mannen, waaronder ik, hebben in min of meerdere mate een Johan D in zich. Ook ik heb in mijn leven de grens van vrouwen niet altijd gerespecteerd. Ik had daar weinig bewustzijn op. Lees verder

Een Noodzaak van Wereldvrede

Als postuum eerbewijs aan deze onlangs overleden bijzondere man, Hielan Sybesma (15 april 2022), zet ik zijn missie waar hij zich volledig voor inzette, online. Hielan zag een oplossing voor wereldvrede voor zich en schreef hiertoe een manifest. Ik was het niet altijd met hem eens hoe hij de oplossing voor wereldvrede voor zich zag, echter belichaamde hij het met zijn warmte en vriendelijkheid helemaal. Het schrijven en bijslijpen van het manifest, daar was hij dagelijks mee bezig.  Omdat hij onverwachts (ook voor hem) is heengegaan voel ik me geroepen om dit manifest alsnog voor Hielan te delen met de wereld. Ik heb hiervoor de website wereldvrede.nu opgezet waarop zijn manifest te lezen is.

Lees verder

Blinde vlekken

In de Vipassana meditatie leer je zowel grove als hele subtiele sensaties in je lichaam te observeren/voelen/ervaren. Grove sensaties zijn pijn in je knie of schouder bijvoorbeeld en subtiele sensaties bijvoorbeeld tintelingen of nog subtieler dat je gewoon de energie/aanwezigheid voelt in bijvoorbeeld je hand. Je leert ook zogenaamde blind spots te observeren. Dat zijn plekken in je lijf waar je niks voelt. Doel is dat je daar uiteindelijk wel wat gaat voelen. Echter ben ik er achter gekomen dat het makkelijk is deze blind spots over te slaan. Je voelt daar immers niks, dus om dan het geduld op te brengen om daar je aandacht op te houden is moeilijker dan de aandacht op de grove sensaties en de fijne sensaties (bv subtiele tintelingen). Echter zijn deze fysieke blind spots, heb ik gemerkt, rechtstreeks verbonden met de stukken in jezelf die je onderdrukt. Waar je zelfs dus geen weet van hebt, je zogenaamde blinde vlekken.

Lees verder

2 weken diepduiken in mezelf

Ik heb net 2 weken ‘Diep duiken in mijzelf’ achter de rug. Hierbij een verslag van deze bijzondere innerlijke reis.
 
Ik ben begonnen met een weekend Ayahuasca gevolgd door 9 dagen Vipassana meditatie in een tentje in mijn oude bos. Ayahuasca heb ik al ruim 5 jaar niet meer gedaan en ik was benieuwd wat het mij nu zou geven. We waren met 8 deelnemers en 4 begeleiders op een mooie plek in Drenthe.
 
Ayahuasca is een heel vies drankje en het woord betekent slingerplant van de ziel. En uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dat zo is. Je maakt heel diep contact met aspecten van je ziel ofwel je hogere zelf die je in het dagelijks leven niet ervaart. Het is een mystieke ervaring. En let op, iedereen heeft zijn eigen unieke ervaring. Dus wat ik ervaren heb, ga jij niet ervaren. Laat je dus verassen wat jou innerlijke wereld jou wil vertellen.
 
Ook deze keer had ik een vergelijkbare ervaring als eerdere keren waarbij ik in een soort verlichte en compassievolle en observerende toestand kom.

Lees verder

De mensheid gaat door een hergeboorte


Hele mooie duiding door Henk Fransen, waar we nu staan als mensheid en hoe dit ook werkt voor jou. Hergeboorte, rebirthing via het naar boven komen en toelaten van oude spanningen. Er niet tegen vechten maar er in ontspannen. Iets waar ik me al een tijdje in probeer te oefenen en waar ik nog steeds een hoop kan leren.

Stukje uit video:
“Net als in een ademsessie, is het ‘domste’ wat je op dit moment kunt doen (tussen aanhalingstekens hè!) is te gaan vechten met die chaos, die spanningen, die beperkingen, die krampachtigheid en die angst op dit moment.
Eigenlijk alles wat je op dit moment doet om er iets aan te willen doen, om er van weg te vluchten, gaat het erger maken.
Maar net als in een ademsessie, kun je leren ontspannen in deze spannende tijd. Kun je verbinding met het licht versterken en kun je de intelligentie van het proces, de transformatie die plaatsvindt, net als in een ademsessie, een hergeboorte die gaande is, kun je beginnen te vertrouwen. Als je dat doet, als je probeert te ontspannen in wat er gaande is in deze tijd, je oefent je om je verbinding met je eigen source, je verbinding met je eigen licht, te versterken en je vertrouwt dit proces wat gaande is, ben je een enorme steun in de transformatie van deze tijd.”

Stilte voor de storm

Vandaag ben ik wederom vroeg opgestaan omdat het een hele mooie dag gaat worden en inmiddels ook is! Om kwart voor 8 zit ik op mijn vouwfiets om naar het bos te fietsen. Als ik aankom besluit ik eerst te gaan mediteren en zetel ik me net als gisteren in het warme ochtendzonnetje die aangenaam op me schijnt.
 
In de meditatie voel ik me al snel zakken in mijn rust. Lees verder

Sluimerend ongemak


Deze mooie heldere ochtend ben ik er vroeg uit om naar het meer te wandelen met mijn hondje.

Daar aangekomen heb ik me comfortabel in het zonnetje genesteld en mijn meditatie timer op een uur gezet. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn tijdens de meditatie, ik heb allerlei gedachten en merk dat mijn aandacht niet bij mijn lichaam is. Als ik daar op focus merk ik een licht zeurend ongemak in mijn lichaam. Heel subtiel maar groot genoeg om de meditatie af te willen breken, om het niet te hoeven voelen. Ik besluit om dit niet te doen, om te kijken waar dit ongemak zich huist in mijn lichaam, mijn aandacht er naartoe te brengen. Het ongemak zit in mijn borst- en maaggebied. Naarmate ik dit gebied en langer observeer en toelaat wordt het ongemak dat er huist lichter. Langzaam verleg ik mijn focus weer op andere plekken in mijn lichaam. Nog een aantal malen herhaalt dit proces van het voelen en toelaten van ongemak zich.

Aan het einde van de meditatie heeft de blauwe lucht plaats gemaakt voor grijze wolken. Er is een lichte teleurstelling, want de koude wind en de afwezigheid van het warme zonnetje maken dat ik niet veel zin heb om het water in te gaan. De gedachte komt in me op om dit keer maar niet te gaan, dat is ook goed. Toch besluit ik om me heel langzaam uit te kleden en te kijken of het lukt om de oprukkende kou toe te laten. Als het niet lukt of goed voelt dan kan ik het alsnog afbreken. Als ik inmiddels alleen nog maar mijn onderbroek en t-shirt aan heb, blijkt dat ik de koude goed heb kunnen toelaten. Het voelt als een kleine overwinning en de dip in het water is vervolgens een peulenschil. Ik droog me af en kleed me langzaam weer aan.

Als ik terug wandel voel ik elke vezel in mij lijf, een wolk van energie. Ik voel me tevreden en dankbaar.

Hoe we een duurzame toekomst creëren.


Ik vond dit stuk zo mooi, krachtig en relevant voor waar we nu voor staan met z;n allen dat ik het 1 op 1 heb overgenomen van https://maatschapwij.nu/.

Matthijs Schouten: “Hoe we een duurzame toekomst creëren? Door ons Westerse wereldbeeld te herzien”

11 maart 2020 –

De meeste debatten over duurzaamheid gaan over beleid, het bedrijfsleven of technologie. Terwijl de onderliggende oorzaak van alle ecologische crises volgens natuurfilosoof Matthijs Schouten toch echt ons wereldbeeld is. “De teloorgang van de aarde gaat niet over vervuiling of het uitsterven van soorten: die zijn er enkel onderdeel van. De enige manier waarop we een duurzame toekomst voor onszelf én voor alle andere bewoners van de aarde kunnen creëren, is door onze relatie met de natuur volledig te herzien.”
Lees verder

Lekker naar buiten in de natuur


Deze ochtend was ik lekker in de natuur met mijn hondje en kon het niet laten om mijn blijheid en ongevraagde adviezen de wereld in te werpen. Natuurlijk maak ik me ook zorgen nu midden in de Corona crisis. Vooral om mijn ouders. Tot nu toe is er echter in mijn familie en kennissen kring nog niks aan de hand. Maar vooral wil ik me richten op de positieve en mooie dingen van het leven.

Een pas op de plaats


Mijn lichaam moe en mijn hoofd vol van de dag, besluit ik mijzelf en mijn hondje nog even uit te laten.

Telkens weer wordt ik verrast door de frisheid en energie die de buitenlucht me geeft, dit keer nog iets warm van de lente dag. Ik loop door het bos waar de bomen zich als silhouetten sprookjesachtig afsteken tegen de grijsblauwe hemel.

Als diamanten vonkelen de sterren door de bladerloze takken heen. Ik zie orion, betelgeuze, mijn favoriete ster Sirius en Venus die als een zaklamp zo vel, helderder dan normaal lijkt te schijnen.

Dit bijzondere schouwspel doet alle zorgen van vandaag verbleken en ik geniet ontzettend van dit moment. Er komt een gedachte in me op dat we een tijd van bezinning tegemoet gaan. Op 1 of andere manier voelt het kloppend, alsof de wereld het nodig heeft om even stil te staan.

Een pas op de plaats.

Bietenburger

Het lijkt nog niet erg op te schieten met de daling van de vleesconsumptie las ik net in de NRC. Vandaar hier een heerlijk bietenburger recept. Bietjes zijn een super goed ingrediënt voor je bietenburger omdat de burger lekker sappig blijft en de bite verrassend goed is.

Recept
Voor 2-3 bietenburgers rasp je 1 kleine tot middelgrote biet. Voorts snij je een ui goed fijn. Ook snij je er (heel fijn) lekker wat (bosje) peterselie doorheen. Je doet daar een beetje zout bij, een grote theelepel mosterd voor de pittigheid en een scheut ketjap. Daar doorheen roer je 2 tot 3 eetlepels tarwe of speltmeel / bloem en een ruime scheut olijfolie Hiermee bind je het geheel. Ook niet weer teveel anders wordt hij te melig. Als het iets te droog of rullig is, nog iets olijfolie of pietsje water bij doen.
Lees verder

Prins of Dwaas


Dank aan Ine Timmerman voor dit mooie verhaal dat ze schreef voor Conscious magazine. Herkenbaar, haha, vanuit hoe mijn ex me soms zag. En ook herkenbaar hoe ik zelf als een blad aan de boom om kan slaan in hoe ik de ander ervaar.

——————

Prins of Dwaas

Mijn geliefde. Mijn prins op het Witte paard. Ik laat mezelf
betoveren doof zijn huid, zijn haar, zijn geur, zijn stem….
En dan zegt hij iets stoms. Vind ik. Het is alsof de hele roze
bril in één klap niet meer te vinden is. Wat een malloot. ‘Zie je
wel, ik voel totaal geen connectie met hem. Hij laat me alleen’.

Stop, Waar was ik?
Hoe kan zo’n aantrekking nou zo plots omslaan?

Als ik uitzoom en heel eerlijk kijk…. voelde het samensmelten
met hem heel fijn. Maar eigenlijk ook onvrij, want o wee, hij
moest wel voldoen aan het plaatje!
En het treft me direct: zowel het grijpen als het wegduwen
waren gekunstelde verhalen in mijn geest. Mijn geliefde is niet
alleen maar Mr Perfect. Hij is ook geen stompzinnige dwaas.
De werkelijkheid is volledig open. Ik geef toe dat ik geen idee
heb naar wie ik kijk.

Hij is een levend wezen met talenten, problemen, wit en
zwart, alles er op en eraan. lk kan hem net zo liefhebben, als
dat hij dood voor me neer valt. Hij kan iets moois zeggen of
me ontzettend kwetsen. En dat wilde mijn ‘kleine ik’ niet zien.
Maar hem werkelijk zien, is een bedding voor ware liefde.
lk haal diep adem. Ik sta de openheid toe. En hoe eng ik dat
vind. lk voel het verlangen dat hij mijn perfecte man is, met
daarbij de net zo oneindige angst. En de ruimte daar omheen.
Allemaal ik.

Het is alsof ik hem voor het eerst zie.
lk geef mezelf over in zijn wijd open armen.

Leren vliegen

Vrijwel elke dag maak ik een lange wandeling van 35 minuten naar een heel mooi meertje bij mij in de buurt. Daar aangekomen ga ik 45 tot 60 minuten mediteren en neem ik een duik. Ik blijf daar dan maximaal 2 minuten in en probeer de kou dan helemaal toe te laten. Als ik er dan weer uit kom dan voelt de buitenlucht bijna warm aan. Ik kleed me dan aan en wandel dan weer terug door het bos. De eerste 10 minuten voelt het dan alsof er ijs door mijn aderen stroomt. De eerste keer dat ik dat voelde was ik bang dat ik te ver was gegaan en begon enorm te bibberen. De keren erna bleven deze extreme bibberbuien uit en voelde ik dat mijn lichaam dit makkelijk kon hebben. De lading was er een beetje af.

Lees verder

Verslag van mijn 4e Vipassana 10-daagse

Inmiddels 2 dagen uit de Vipassana 10-daagse. 1 van de mooiste cadeaus die ik me de afgelopen jaren, jaarlijks heb gegeven.

Na de 4e keer het inzicht dat nog dieper in daalt, het kwartje dat nog een keer valt, de pijn of ongemak die ik voel is niet puur fysiek. De grootste component is het geestelijk lijden die ik er boven op stapel. Uit de 10 daagse gekomen te zijn en terug fietsende met windkracht 6 tegen ervoer ik dat er geen weerstand zat op het fietsen in de tegenwind. Ik kon het volledig omarmen, niet vechten maar gewoon rustig fietsen en genieten van de heerlijke frisse lucht.

Ik dacht dit keer, nou na 3 keer is het nu wel een eitje. Dat viel toch weer vies tegen de eerste 4 dagen. Vooral het zitten in 1 positie is vele malen zwaarder dan thuis mediteren. De geest verdriedubbelt de pijn en het ongemak wetende dat het lichaam nog vele uren moet. Dit is 1 van de key elementen die we ook leren, dat het grootste gedeelte van het lijden door onze mind wordt veroorzaakt. Dat is ook de reden waarom je 10 dagen achtereen vele uren (8 tot 10 uur per dag) mediteert, dit inzicht in levende lijve te ervaren en dat je in staat bent om dit geestelijk lijden er van af te halen. Wat over blijft is het neutraal observeren van de pijn of ongemak. Het kunnen zijn met je pijn of ongemak zonder de aversie ervoor. Dit is en voelt heel bevrijdend.
Lees verder

De kracht van stilte


Dit mooie verhaal, uit het oude America van de indianen, over de kracht van stilte wil ik graag even delen.

Ik heb geleerd in mijn opvoeding, op school en op feestjes om in discussie te gaan met anderen, de ander niet uit te laten praten. Nog regelmatig betrap ik mij er op de ander niet uit te laten praten of niet te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft, zo ingesleten is dit patroon.

Hoe onbevredigend voelt het als aan het einde van de discussie de kampen nog steeds even ver van elkaar verwijderd zijn en de harten gesloten.

Onderstaande vertelling uit het oude America van de Indianen herinnert mij er aan wat de kracht van stilte is, de kracht van luisteren, de kracht van open staan voor de ander, de kracht van stil durven zijn.

Wij in het algemeen en politici in het bijzonder kunnen hier nog veel van leren.
—–

A Native American Narrative about Silence:

We Indians know about silence. We aren’t afraid of it. In fact, to us it is more powerful than words. Our elders were schooled in the ways of silence, and they passed it along to us. Watch, listen, and then act, they told us. This is the way to live.

With you, it’s just the opposite. You learn by talking. You reward the kids who talk the most in school. At your parties, everyone is trying to talk. In your work, you are always having meetings where everyone interrupts everyone else and everyone talks five, ten, or a hundred times. You say it is working out a problem. To us it just sounds like a bunch of people saying anything that comes into their heads and then trying to make what they say come around to something that makes sense.

Indians have known this for a long time. We like to use it on you. We know that when you are in a room and it is quiet, you get nervous. You have to fill the space with sound. So you talk right away, before you even know what you are going to say.

Our elders told us this was the best way to deal with white people. Be silent until they get nervous, then they will start talking. They will keep talking, and if you stay silent, they will say too much. Then you will be able to see into their hearts and know what they really mean. Then you will know what to do.

[White people] don’t like silence or empty space. They like to argue. They don’t even let each other finish sentences. They are always interrupting, and saying, ‘well, I think…’

To Indians this is very disrespectful and even very stupid. If you start talking, I’m not going to interrupt you. I will listen. Maybe I will stop listening if I don’t like what you are saying. But I won’t interrupt you.

When you are done I will make my decision on what you said, but I won’t tell you if I disagree with you unless it is important. Otherwise I will just be quiet and go away. You have told me what I need to know. There is nothing more to say.

But this isn’t enough for white people. They want me to tell them what I think about what they are thinking, and if they don’t agree with me, they want to talk more and try to convince me.

You don’t convince anyone by arguing. People make their decision in their heart. Talk doesn’t touch my heart.

People should think of their words like seeds. They should plant them, then let them grow in silence. Our old people taught us that the earth is always speaking to us, but that we have to be silent to hear her…

Do you hear the sound of the prairie? That is a great sound. But when I’m talking, I can’t hear it.

The Biggest Little Farm


Ik ben onlangs naar de Biggest Little Farm geweest. Een hele mooie en inspirerende documentaire.

Wat ik er uit meegenomen heb is DIVERSITEIT en hoe belangrijk dat is, dat we weer met de natuur moeten gaan samenwerken, dat alles in de natuur een functie heeft.

In de huidige landbouw met hoofdzakelijk monuculturen (1 gewas op grote schaal) doen we het omgekeerde waardoor we veel pestiden en kunstmest nodig hebben. Met als gevolg een steeds armere bodem en steeds minder inscecten, vogels -> diversiteit dus.

Mooi te zien dat natuurinclusieve landbouw en kringlooplandbouw nu steeds meer in de picture komt.