Verlichting

Verlichting is voor mij het lichter maken van mijn lijden

Het lijden
– dat ik het leven niet wil accepteren zoals het is
– dat ik niet goed genoeg ben
– dat ik niet mooi genoeg ben
– dat ik niet aardig genoeg ben
– dat ik bang ben dat anderen over mijn grenzen gaan
– dat ik bang ben om afgewezen te worden

Verlichting is voor mij dat ik hier mijn licht op laat schijnen. Op mijn donkere kanten die ik al mijn hele leven liever niet wil zien. Dat ze in mijn volle bewustzijn mogen komen.

– Dit is wie ik nu ben!
– Een mooie man die ik omarm met al zijn donkere kanten
– Deze mooie man mag er zijn!

Dat is voor mij Verlichting

Het leven na een bijna dood ervaring.

Ik las op de site van animalfreedom een inspirerend verhaal over Joop Boer die een bijna dood ervaring had. Het sterkt mij weer in de overtuiging dat er in ons een ongelimiteerde doch vaak ongebruikte potentie, inzicht en creativiteit schuilt. We benutten het niet omdat we worden overvoerd met prikkels van buiten af. Dit geld voor mij ook nog het meest van de tijd. Daarom inspireert mij dit verhaal ook zo.

Zie dit verhaal op animalfreedom.org.

Zelfreflectie

“Ik ben goed bezig. Ik snap niet dat anderen ook niet doen. ”

Als er dingen niet in de haak zijn, zijn we geneigd om de vinger van ons af te wijzen.  Het is makkelijk je eigen handelen te vergelijken met een ander die in jou ogen minder goed bezig is. Maar ben je in staat ook jezelf te vergelijken met iemand die verder gaat als jij? Of zeg je dan.  ‘Ja maar, dat gaat me wel heel ver’ of  ‘ik ben de Paus niet’.

Ons zelf in de spiegel zien is niet onze sterkste kant. Zelfs al we echt naar ons zelf proberen te kijken lijden we aan een soort van Anorexia. We kunnen onszelf blijkbaar niet objectief bekijken.  Zelfreflectie is heel goed mogelijk door kritiek van anderen te ontvangen in plaats van af te wuiven of terug te kaatsen. Dit is niet zo makkelijk. Er wordt wat afgepraat over wat anderen allemaal niet goed doen. Maar als we worden geconfronteerd met eigen falen dan is de ruimte te klein. Terwijl het eigenlijk heel moedig is om je eigen falen toe te geven. Dat is het hem nu juist. We zijn zo bang om aan de schandpaal genageld te worden, oftewel metaforisch gezien, dood te gaan, dat we niet bereid zijn om onze fouten toe te geven. Angst is hier blijkbaar de drijvende kracht. Deze angst heeft zich collectief genesteld  in de samenleving en is heel goed te zien in de Media en Politiek en iets lastiger (het komt nu wel heel dicht bij) gewoon bij jezelf en je omgeving. Zolang we deze angst niet aangaan zal er altijd een gevoel van onvrede en onbehagen in ons blijven bestaan en zal de spiegel ergens op een donker plekje op zolder blijven staan.

Zelfbewust versus Zelfvoorzienend

Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of mijn site nu zelfbewustleven.nl of zelfvoorzienendleven.nl moet heten. Het begon met zelfvoorzienendleven. Toen dacht ik dat dat niet helemaal de lading dekte. Volgens de Dikke Van Dale betekent het “in staat in eigen behoeften te voorzien“. Dus daarom maar zelfbewustleven gekozen. Nu twijfel ik toch weer. Ik neig nu zelfs weer meer naar zelfvoorzienend.

Waarom? Als je zelfvoorzienend leeft dan hou je ook rekening met alles wat is en leeft om je heen. Waarom? Mensen, dieren, dingen en de natuur zijn met elkaar verbonden.  Als we deze verbinding negeren dan wreekt zich dat een keer.  Ik heb geloof ik geen woorden nodig om dat uit te leggen.  Dus in mijn visie is  “in eigen behoeften voorzien” meer dan alleen je eigen primaire behoeftes als eten, onderdak, voortplanting etc maar ook in de behoeftes tot de verbinding en eenheid. Nu zul je zeggen, ja maar dat is niet een behoefte want we slaan al 2000 jaar elkaar de koppen in, dus blijkbaar hebben we aan deze mooie woorden geen behoefte. Ons ego heeft meestal de leiding over ons doen en laten en heeft korte termijn behoeften die worden geregeerd door angst en hebzucht. In werkelijkheid hebben we behoefte aan verbinding en eenheid. Dat is ons innerlijke zelf. Op de lange termijn is dat nl. ook beter voor onszelf. Als ik jou niks aandoe dan doe jij dat mij ook niet.  Willen we dus echt in onze behoeftes voorzien dan moeten we ons bewust worden dat het Ego een onecht zelf is en het innerlijke zelf het echte zelf dat zich niet laat leiden door angst en hebzucht maar door eenheid en verbinding.

Snijdt dit hout?

Blokhoofd

De afgelopen dagen waren ik en mijn laptop onafscheidelijk. Innig hebben we met elkaar doorgebracht. Met rode oogjes  zit ik nu om half 1 in de nacht dit berichtje te schrijven. De basis voor de site is gelegd.  Morgen komt een goede vriend van me op bezoek dus zal ik even niet meer achter mijn laptopje zitten. Nu lekker slapen.

Wat zie ik er hier lekker fris en fruitig uit.